จวงชูฉิงพยักหน้าอย่างจริงจัง “ได้ ผ่านรอบเดียวแน่นอน”
เธอก็อยากผ่านตั้งแต่รอบเดียวเหมือนกัน แต่ก็มักจะมีเรื่องวุ่นวายไม่รู้เรื่องเกิดขึ้นตลอด
เหวินเย่หลานจัดเสื้อผ้าของตัวเองเรียบร้อย ก่อนจะยื่นมือมาช่วยจัดผมให้เธอ “เดี๋ยวเธอทำตามอารมณ์ของฉัน รับรองว่าครั้งนี้จะผ่านในรอบเดียว”
จวงชูฉิงกะพริบตา “จริงเหรอ?”
พูดแบบนี้ออกจะโม้ไปหน่อยไหม?
เหวินเย่หลานยืดเส้นยืดสาย “จริงไม่จริง เดี๋ยวก็รู้เอง”
ไม่ว่าจริงหรือเปล่า คำพูดของเขาก็ทำให้จวงชูฉิงมีกำลังใจขึ้นมาจริง ๆ
อารมณ์กระวนกระวายค่อย ๆ สงบลง
เริ่มถ่ายทำอีกครั้ง
ครั้งนี้ไม่รู้ว่าเป็นเพราะจวงชูฉิงคิดไปเองหรือเปล่า แต่หลังเริ่มถ่ายได้ไม่นาน เธอก็ถูกเหวินเย่หลานพาเข้าสู่อารมณ์ จนเผลออินกับบทไปโดยไม่รู้ตัว
การถ่ายทำครั้งนี้ราบรื่นมาก พอมีประสบการณ์จากครั้งก่อน ๆ จวงชูฉิงก็เริ่มยั่วเหวินเย่หลานได้อย่างคล่องมือ
เมื่อมือของจวงชูฉิงไล้ลงมาตามแผงอกของเขา พอถึงช่วงสำคัญ มือของเธอก็ถูกเหวินเย่หลานคว้าไว้ทันที
ตามบทแล้ว สุดท้ายเธอจะถูกเหวินเย่หลานผลักออกไป แต่เขากลับไม่ได้เล่นตามบท
“บุญคุณของสาวงาม ยากจะตอบแทนไหว” เหวินเย่หลานเอ่ยด้วยน้ำเสียงยียวน ก่อนจะจูบลงบนมือเธอ
จวงชูฉิงชะงักไป ในบทไม่มีประโยคนี้นี่นา
แต่ผู้กำกับก็ไม่ได้สั่งคัต
จวงชูฉิงจึงได้แต่เล่นต่อไปตามน้ำกับเหวินเย่หลาน
พอการแสดงจบ ผู้กำกับฟางก็พูดอย่างพอใจว่า “เมื่อกี้พวกคุณสองคนทำได้ดี โดยเฉพาะเสี่ยวเหวิน ด้นสดได้พอดิบพอดีเลย”