หลังส่งจวงชูฉิงกับเจียงโหรวซวงกลับไปแล้ว เริ่นหัวเม่าก็โทรหาเหวินเย่หลาน
「คุณเหวิน ทำไมเจ้านายตัวน้อยถึงเอาแต่เข้าข้างคนนอกล่ะครับ」เริ่นหัวเม่าเล่าเรื่องการเจรจาวันนี้ให้ฟังคร่าว ๆ ก่อนถามหยอก ๆ อย่างอดไม่ได้ว่า 「คุณไปทำอะไรให้เจ้านายตัวน้อยไม่พอใจหรือเปล่าครับ」
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เริ่นหัวเม่าก็เปลี่ยนมาเรียกจวงชูฉิงว่า 「เจ้านายตัวน้อย」
เหวินเย่หลานไม่ได้แสดงท่าทีอะไรกับชื่อเรียกใหม่นี้ เพียงบอกเขาว่า 「ให้นิติกรเตรียมสัญญาโอนหุ้นไว้」
เริ่นหัวเม่าหุบยิ้ม แล้วถามอย่างจริงจังว่า 「คุณคิดจะโอนหุ้นบริษัทส่วนหนึ่งให้จวงชูฉิงจริง ๆ เหรอครับ」
จวงชูฉิงไปกรอกน้ำมนตร์อะไรให้เขากันแน่ ถึงได้กล่อมเหวินเย่หลานให้ยกหุ้นของหงหยวนมีเดียให้เธอได้
เหวินเย่หลานตอบว่า 「นั่นเป็นสิ่งที่เธอควรได้รับ」
ควรได้รับอะไรกัน จวงชูฉิงยังไม่ได้เป็นนักแสดงในสังกัดหงหยวนมีเดียด้วยซ้ำ เหวินเย่หลานชัด ๆ เลยว่าหลงเสน่ห์จนหน้ามืดตามัว
หลังกินมื้อกลางวันเสร็จ ตอนแยกกับจวงชูฉิง เจียงโหรวซวงก็พูดถึงเรื่องที่เจียงเนี่ยนอวิ๋นอยากส่งบทละครให้เธอ
จวงชูฉิงถามอย่างประหลาดใจว่า 「ทำไมเธอถึงนึกอยากให้ฉันแสดงล่ะ」
เธอรู้ฝีมือการแสดงของตัวเองดีราวกับมีตาชั่งอยู่ในใจ เจียงเนี่ยนอวิ๋นมาชวนเธอเล่นละคร ต้องไม่ใช่เพราะเห็นฝีมือการแสดงของเธอแน่ ๆ
「ฉันก็ไม่ค่อยรู้เหมือนกัน」เจียงโหรวซวงตอบอย่างลังเล 「ฉันกับเธอก็ไม่ได้สนิทกันมาก」