“เรื่องเล็กแค่นี้ อย่าไปรบกวนอาจารย์เหวินเลยดีกว่า” เจียงโหรวซวงพูดอย่างลังเล
จวงชูฉิงกล่าวอย่างจริงจังว่า “เธอเป็นนักแสดงที่เซ็นสัญญากับบริษัทบันเทิงตระกูลเหวิน แถมหนังที่เธอแสดงกับเหวินเย่หลานก็ใกล้จะเข้าฉายแล้ว ถ้าจัดการเรื่องนี้ไม่ดี อาจกระทบกับรายได้ของหนังได้ ถึงตอนนั้นจะยิ่งยุ่งยากกว่าเดิม”
พอพูดถึงหนัง เจียงโหรวซวงก็ไม่พูดอะไรอีก
ถ้าเพราะเธอคนเดียวแล้วทำให้หนังเข้าฉายไม่ได้ เรื่องคงยุ่งยากจริง ๆ
จวงชูฉิงโทรหาเหวินเย่หลานเพื่อถามว่าเขาคิดจะจัดการเรื่องนี้ยังไง
เหวินเย่หลานตอบว่า “เมื่อคืนเธอถ่ายวิดีโอไว้ตลอดไม่ใช่เหรอ? ส่งคลิปออกไปเลยก็จบแล้ว”
จวงชูฉิงตกใจ “ทำแบบนั้นได้จริงเหรอ?”
ก่อนหน้านี้เธอก็เคยคิดวิธีนี้เหมือนกัน แต่กลัวว่าจะทำให้เรื่องบานปลาย
“ไอ้แซ่เฉียนนั่นก็ไม่ใช่คนดีอะไรอยู่แล้ว เปิดโปงความชั่วของมันสักหน่อย ถือว่ากำจัดภัยให้ประชาชน”
พอได้ยินเหวินเย่หลานพูดแบบนั้น จวงชูฉิงก็คลายกังวล “โอเค งั้นเดี๋ยวฉันส่งคลิปออกไป”
เหวินเย่หลานบอกว่า “ให้ติงเชียนเป็นคนปล่อยคลิป”
จวงชูฉิงยังต้องอยู่ในวงการนี้ต่อ การไปมีเรื่องกับแซ่เฉียนไม่ใช่ปัญหา ที่น่ากลัวคือคนที่จะร่วมงานกับเธอในอนาคตอาจพากันหวาดระแวง
“แบบนั้นก็ได้เหมือนกัน” จวงชูฉิงพูดกลั้วหัวเราะ “เมื่อสองวันก่อนติงเชียนยังถามฉันอยู่เลยว่าช่วงนี้ในวงการบันเทิงมีข่าวเด็ดอะไรไหม นี่ไง มาแล้ว”