จวงชูฉิงไม่รู้จะตอบจ้าวซือซืออย่างไรอยู่พักหนึ่ง
จ้าวซือซือคิดว่าเธอกำลังตั้งใจคิดอยู่ จึงพูดต่อว่า “ตาแก่คนนั้นเห็นชัด ๆ ว่าหลงใหลแค่ร่างกายวัยสาวของเธอ เธออย่าถลำลึกไปกับเขาเชียว”
จวงชูฉิง: “...จริง ๆ แล้วเขาก็ไม่ได้อายุมากขนาดนั้นนะ”
“ยังจะพูดเข้าข้างเขาอีก” จ้าวซือซือพูดอย่างเจ็บปวดใจ “เมื่อก่อนฉันไม่เห็นรู้เลยว่าเธอมีแววเป็นพวกคลั่งรักด้วย”
จวงชูฉิงแก้ให้ว่า “ฉันไม่ได้คลั่งรักสักหน่อย”
เธอยังไม่เคยมีความรัก แล้วจะเป็นพวกคลั่งรักได้ยังไง
จ้าวซือซือพูดอย่างปวดหัวว่า “จริงสิ ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน ฉันจะเปิดแผนที่นำทาง”
จวงชูฉิง: “คฤหาสน์เซียงถี”
“คฤหาสน์เซียงถี?” เสียงของจ้าวซือซือสูงขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ “เธออยู่ที่ไหนนะ?!”
คฤหาสน์เซียงถีเป็นย่านบ้านหรูชื่อดังของเมืองหลวง วิลล่าสักหลังราคาก็เริ่มต้นที่ 200 ล้านหยวน
มิน่าจวงชูฉิงถึงไม่ยอมให้เธอไปรับที่บ้านมาตลอด ที่แท้ก็เพราะอยู่ในวิลล่าหรูนี่เอง
จ้าวซือซือสูดหายใจลึก “วิลล่าหลังนี้เป็นของบ้านเธอ หรือของผู้ชายคนนั้น?”
จวงชูฉิงตอบตามตรง “ตอนนี้ยังเป็นของเขาอยู่”
รออีกสักพัก พอเธอกับเหวินเย่หลานจัดการหย่ากัน วิลล่าหลังนี้ก็จะเป็นของเธอแล้ว
“ถึงขั้นหลอกให้เธอมาอยู่ด้วยกันแล้ว...” คราวนี้จ้าวซือซือยิ่งมองผู้ชายที่เลี้ยงดูจวงชูฉิงแย่ลงไปอีก
เมื่อจ้าวซือซือขับรถมาส่งจวงชูฉิงถึงคฤหาสน์เซียงถี และเห็นวิลล่าหรูหราตรงหน้า เธอก็รู้สึกสับสนสุดขีด
วิลล่าหลังนี้ถึงจะดีแค่ไหน แต่จวงชูฉิงก็แค่มาอาศัยอยู่ชั่วคราว