“……”ฉินซูถึงกับตะลึง
เซี่ยหลานจือพูดต่อว่า “ก่อนหน้านี้ผมถามผู้อาวุโสเหยียนมาแล้ว ระหว่างตั้งครรภ์ เดือนที่ 1, 2, 3, 7, 8, 9 ห้ามมีเพศสัมพันธ์ ส่วนเดือนที่ 4, 5, 6 ทำได้เต็มที่”
“เสียดายที่ช่วงสามเดือนนั้นผมไม่อยู่บ้าน ปล่อยให้คุณต้องนอนเหงาอยู่คนเดียว คงลำบากแย่เลย”
พูดถึงตรงนี้ เซี่ยหลานจือก็อดหัวเราะเสียงอู้อี้ไม่ได้
ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดลำคอระหงของฉินซู
ฉินซูฟังชายหนุ่มพูดจาเหลวไหลด้วยสีหน้าจริงจัง ใบหน้าพลันเขียวคล้ำ
เธอทั้งอายทั้งโมโห “คุณอย่ามาพูดเหลวไหล ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น!”
พูดราวกับเธอเป็นคนหิวกระหายเสียอย่างนั้น!
ริมฝีปากบางของเซี่ยหลานจือเผยอขึ้น ก่อนจะประทับจูบลงบนลำคอระหงของฉินซู
เสียงทุ้มต่ำแฝงความเกียจคร้านเอ่ยอย่างคลุมเครือ “ผมรู้ว่าอาซูเขิน ผมเข้าใจ”
ตอนอยู่โรงงานยา ปฏิกิริยาต่าง ๆ ของฉินซูบ่งบอกชัดว่าเธอไม่ได้ใส่ใจเรื่องของเขากับเจียเจียเลย
ตอนนั้นเซี่ยหลานจือรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง แถมยังโมโหจนเขี้ยวแทบขึ้น
ถ้าอย่างนั้นปัญหาก็คงอยู่ที่ตัวเขาเอง
เซี่ยหลานจือคิดว่า...คงเพราะยังนอนด้วยกันน้อยเกินไป
ฉินซูเป็นจิ้งจอกน้อยเจ้าเล่ห์ที่เลี้ยงยังไงก็ไม่เชื่อง
“เซี่ยหลานจือ คุณอย่าทำแบบนี้นะ ฉันจะโกรธแล้ว!”
ลำคอของฉินซูรู้สึกจั๊กจี้ นิ้วเรียวสอดเข้าไปในเรือนผมหนาของชายหนุ่ม
เธอคว้าผมเขาไว้ พลางผลักและถอยหลังไปด้วย
คำพูดเพิ่งหลุดจากปาก เงาร่างหนึ่งก็ทาบลงมา
ริมฝีปากแดงเย้ายวนถูกจูบอย่างดุดันจนพูดไม่ออก
เซี่ยหลานจือกดฉินซูให้นั่งบนตัก มือไล้คลึงไปตามเอว ดวงตาลึกล้ำเต็มไปด้วยแรงปรารถนา
“อย่าขยับมั่วซั่ว ระวังลูก ผมแค่จูบคุณเท่านั้น”
ฉินซูคล้ายถูกปลอบจนสงบลง มือที่กำเส้นผมสั้นยาวสลับกันอย่างหนาแน่นค่อย ๆ คลายออกเล็กน้อย
เซี่ยหลานจือช่างเก่งกาจนัก!
เขารู้จักร่างกายของฉินซูทุกซอกทุกมุม
ฉินซูที่เมื่อครู่ยังขนพองขู่ฟ่อ เพียงไม่กี่วินาทีก็อ่อนระทวยลง
ทั้งหมดเป็นเพราะเซี่ยหลานจือแอบใช้ลูกไม้ นิ้วมือกดคลึงตรงแอ่งเอวซึ่งเป็นจุดอ่อนไหวของเธอ
มันราวกับสวิตช์
คอยควบคุมอารมณ์ของฉินซูได้ทุกเมื่อ
ฉินซูสบเข้ากับดวงตาสีหมึกอันลึกล้ำชวนหลงใหลของชายหนุ่ม ซึ่งแฝงความดุดันอยู่หลายส่วน