เบรกกะทันหัน!
ฉินซูที่ไม่ทันตั้งตัว ร่างบอบบางพุ่งไปข้างหน้า หน้าผากกระแทกกระจกหน้ารถ
เซี่ยหลานจือมีสีหน้าตื่นเต้นอย่างยิ่ง เขาผลักประตูรถออกอย่างรวดเร็ว ก่อนก้าวลงไปด้วยขายาวเกินคน
ฉินซูยกมือกุมหน้าผากที่บวมแดง มองไปข้างหน้าแล้วพบว่ามาถึงค่ายแล้ว
เธอมองเซี่ยหลานจือที่ลงจากรถ วิ่งพรวดไปยังทางเข้าค่ายราวกับสายลม
ตรงทางเข้าค่ายมีสาวงามคนหนึ่งยืนอยู่ เธอสวมชุดกี่เพ้าลายดอกโบตั๋นสีอ่อน แต่งตัวทันสมัย และมีรูปร่างหน้าตาสวยสะดุดตา
หญิงงามผู้มีบุคลิกแบบพี่สาวคนสวย เปี่ยมด้วยเสน่ห์เย้ายวน ชวนให้มองไม่วางตา
ฉินซูเห็นหนุ่มหล่อสาวสวยมาจนชิน แม้จะยังกุมหน้าผากอยู่ ก็อดมองหญิงงามคนนั้นซ้ำอีกสองครั้งไม่ได้
ถ้าหญิงงามกับเซี่ยหลานจือไม่ได้วิ่งเข้าหากัน ก่อนจะกอดกันแน่นในที่สุด
ฉินซูอาจจะชื่นชมต่ออีกสักพัก
เซี่ยหลานจือกับหญิงงามกอดกันแนบแน่น สนิทสนมจนไม่มีใครแทรกเข้าไปได้
ฉินซูพลันรู้สึกเปรี้ยวจี๊ดในใจ ราวกับเพิ่งกินมะนาวเข้าไป
จริงด้วย ผู้ชายไม่มีใครเป็นคนดีสักคน!
เมื่อครู่เธอไม่น่าใจอ่อนและลังเลเลย
เกือบจะหุนหันพลันแล่นยอมอ่อนข้อให้เซี่ยหลานจือไปแล้ว
ความสับสนลังเล รวมถึงความรู้สึกผิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ทั้งหมดโยนให้หมากินไปเสีย!
ขณะที่ฉินซูกำลังหึงหวง ภาพที่เห็นต่อมาทำให้เธอตะลึงจนตาค้าง
หญิงงามในชุดกี่เพ้าคลายแขนที่โอบเอวเซี่ยหลานจือออก เขย่งปลายเท้าขึ้นจูบหน้าผากชายหนุ่มเบา ๆ
ไม่เพียงจูบเท่านั้น เธอยังยื่นมือไปหยิกแก้มหล่อเหลาที่เย็นชาของเซี่ยหลานจือด้วย
เซี่ยหลานจือไม่มีทีท่าจะขัดขืนเลยแม้แต่น้อย!
ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นพูดอะไร เซี่ยหลานจือถึงกับหูแดงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
หญิงงามยิ้มหน้าบาน แววตาเต็มไปด้วยความยินดีที่ได้พบเซี่ยหลานจือ
ฉินซูอยากรู้ว่าทั้งคู่พูดอะไรกัน จึงค่อย ๆ ลดกระจกหน้าต่างลง
จากนั้นประโยคชวนตะลึงก็ดังเข้าหูเธอ
“ที่รัก ผอมลงไปเยอะเลยนะ”
น้ำเสียงของหญิงงามติดเนิบนาบเป็นธรรมชาติ การออกเสียงไม่ได้ชัดถ้อยชัดคำมากนัก
ไม่ใช่น้ำเสียงออดอ้อนหวานเลี่ยน แต่เป็นสำเนียงที่ฟังสบายเป็นพิเศษ
มีท่วงทำนองเนิบช้าแบบคนใต้ติดมาด้วย
ผู้หญิงคนนั้นเรียกเซี่ยหลานจือว่าที่รักเหรอ?