ฉินซูสูดลมหายใจ ตั้งหน้าขึ้น เผยรอยยิ้มที่ดูฝืนและแข็งทื่อเล็กน้อย ไม่ได้ส่งไปถึงดวงตา
เธอพูดเร็วปรื๋อว่า “ที่รัก ฉันเสียใจแล้ว รับรองว่าต่อไปจะรักคุณหมดใจ!”
ฉินซูเป็นคนรู้จักกาลเทศะ เมื่อถึงคราวต้องยอมอ่อนข้อก็ต้องยอม
ไม่อย่างนั้น ต่อให้มีเก้าชีวิตก็ยังไม่พอให้เซี่ยหลานจือเล่นพิเรนทร์แบบไม่รักตัวกลัวตายเช่นนี้
ถุงยางเกือบร้อยชิ้นในลิ้นชัก ต้องใช้ให้หมดภายในหนึ่งสัปดาห์
เธอเกรงว่าจะอยู่ไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ด้วยซ้ำ!
ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติราวภาพวาดของเซี่ยหลานจือเผยรอยยิ้มเจิดจ้าจนชวนตาพร่า น้ำเสียงเกียจคร้านและเอื่อยเฉื่อย “ก็ต้องดูความจริงใจของอาซูก่อนสิ ลองบอกมาหน่อย ทำไมถึงเกลียดกัวฮุ่ยฟางขนาดนั้น?”
เพื่อจัดการกัวฮุ่ยฟาง ฉินซูถึงกับยอมจ่ายเงินก้อนโต เพื่อให้คนทำให้ผู้หญิงคนนั้นหายไปจากโลกนี้
“……” รอยยิ้มบนใบหน้าฉินซูหุบลง
“ตอบไม่ได้หรือ?” เซี่ยหลานจือถามต่อ “ถ้าไม่พูดเรื่องไกลตัว งั้นบอกมาสิว่าคุณรู้จักอิโตะ เซย์ทาโร่ได้ยังไง?”
วันนั้นจี้โป๋ฉางไม่ได้เอ่ยชื่อหัวหน้าบริษัทซานโข่วเสียด้วยซ้ำ แต่ฉินซูกลับเรียกชื่อเขาออกมาราวกับคุ้นเคย
“……” ริมฝีปากแดงสดงดงามของฉินซูเม้มแน่น
น้ำเสียงเซี่ยหลานจือยังคงสงบนิ่งเหมือนเดิม “เรื่องความรักของเจ้าชายรองแลมเบิร์ตราชวงศ์อเมริกา ถูกปิดบังไว้อย่างมิดชิด แม้แต่ตระกูลแลมเบิร์ตก็ยังไม่รู้ แล้วอาซูรู้ได้ยังไง?”
“……” ใบหน้างามเย้ายวนของฉินซูพองแก้มด้วยความขุ่นเคือง
เธอรู้ตัวแล้วว่าเซี่ยหลานจือไม่ได้กำลังหน้ามืดตามัวเพราะตัณหา แต่เตรียมแผนมาอย่างดี คิดวางกับดักเธอชัด ๆ
สีหน้าฉินซูสงบนิ่งลงในพริบตา เธอใช้นิ้วเล่นปอยผมอย่างไม่ใส่ใจ เอียงศีรษะมองเซี่ยหลานจือผู้สง่างามและสูงศักดิ์
เธอย้อนถามว่า “คุณคิดว่าคนตระกูลฉินอย่างฉันมีวิชาแพทย์เหนือสามัญ แล้วเคยช่วยผู้มีพระคุณไว้แค่พ่อคุณคนเดียวหรือ?”
เซี่ยหลานจือส่ายหน้า พลางหัวเราะอย่างจนใจ ก่อนก้าวอย่างมั่นคงมาหยุดตรงหน้าฉินซู แววตาและสีหน้าอ่อนโยนจริงจัง “อาซู เรื่องไหนที่คุณไม่อยากพูด ผมจะไม่คาดคั้น ตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ ผมต้องการจากคุณแค่สิ่งเดียว”