“จริงเหรอ?”
ทันทีที่ฉินซูพูดจบ คุณนายเซี่ยก็ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงร้อนใจ
ส่วนเซี่ยหลานจือขมวดคิ้วแน่น สายตาคมกริบจับจ้องฉินซูอย่างเฉียบขาด
ฉินซูคิดว่าคุณนายเซี่ยเห็นด้วยกับเรื่องหย่า จึงเผยรอยยิ้มหวานหยด ทว่ากลับไม่ส่งไปถึงดวงตา
เธอก้าวเข้าไปหา น้ำเสียงนุ่มนวลแผ่วเบา “แน่นอนค่ะ ขอแค่เจอผู้หญิงที่มีร่างกายตั้งครรภ์ง่าย เซี่ยหลานจือก็มีลูกสักสิบแปดคนได้ไม่ใช่ปัญหา”
พอได้ยินเช่นนั้น สีหน้าคุณนายเซี่ยก็เปลี่ยนไปทันที เธอถามอย่างไม่อยากเชื่อ “หมายความว่าให้หลานจือไปหาผู้หญิงคนอื่นหรือ?”
เธอได้ยินเพียงครึ่งแรกที่ฉินซูพูด ลูกชายของเธอยังมีโอกาสมีลูกได้
ส่วนเรื่องหย่าในครึ่งหลัง สัญชาตญาณกลับทำให้เธอมองข้ามไป
ฉินซูรู้ว่าคุณนายเซี่ยฟังประเด็นสำคัญไม่ชัด จึงพูดซ้ำอีกครั้ง
“เซี่ยหลานจือหย่ากับฉัน แล้วไปหาผู้หญิงที่เกิดมาพร้อมร่างกายตั้งครรภ์ง่าย เขาอยากมีลูกกี่คนก็มีได้ทั้งนั้นค่ะ”
ผู้หญิงที่มีร่างกายตั้งครรภ์ง่ายนั้นหาได้ยากมาก ในคนเป็นล้านอาจพบเพียงหนึ่งหรือสองคน
แต่ถ้าตั้งใจหา ก็ใช่ว่าจะหาไม่เจอ
คุณนายเซี่ยสัมผัสได้ถึงไอเย็นที่แผ่เข้ามาจากข้างกาย จึงมองฉินซูด้วยแววตาเห็นใจ
จากนั้นแววตาก็ค่อย ๆ เปลี่ยนจากเห็นใจเป็นชื่นชม
เธอกระแอมเบา ๆ หยิบแก้วน้ำบนโต๊ะขึ้นมาจิบทีละน้อย
คุณนายเซี่ยแอบเหลือบมองลูกชายจากหางตา เขาแผ่บรรยากาศกดดัน สีหน้าเย็นชาไร้อารมณ์ จนเธออดภาวนาให้ลูกสะใภ้ในใจไม่ได้
ผู้ชายตระกูลเซี่ยมีเส้นต้องห้ามร้ายแรงอยู่ข้อหนึ่ง ห้ามแตะเด็ดขาด แตะเมื่อไรก็ระเบิดเมื่อนั้น
ผู้หญิงที่แต่งเข้าตระกูลเซี่ย หากไม่ล้ำเส้นต้องห้าม จะทำตัวเอาแต่ใจแค่ไหนก็ได้ แถมยังถูกตามใจจนขึ้นสวรรค์
แต่มีเรื่องหนึ่งที่ห้ามพูดถึง—การหย่า!
เซี่ยหลานจือก้าวพรวดเดียวมาหยุดตรงหน้าฉินซู ร่างเล็กบอบบางของเธอถูกเงาร่างสูงใหญ่ที่แผ่แรงกดดันของเขาปกคลุมไว้
ดวงตาลึกล้ำของเขาฉายแววคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม น้ำเสียงอบอุ่นราวหยก เอ่ยถามว่า “คุณอยากหย่าหรือ?”
ฉินซูไม่รู้สึกถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ ทั้งยังคิดว่าตัวเองใจกว้างพอสมควร
เธอรวบรวมความกล้า แล้วพูดประโยคเมื่อครู่อีกครั้ง
“ถ้าคุณอยากมีลูก ก็ต้องหย่ากับฉันเท่านั้น”