"อืม..."
ฉินซูนอนอยู่บนเตียง พลิกตัวแล้วค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
ห้องสไตล์โบราณที่ปรากฏสู่สายตา ทำให้ดวงตาที่เบลอของเธอค่อย ๆ ใสขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
ฉินซูรีบลุกขึ้นนั่ง สำรวจห้องที่ตกแต่งอย่างอบอุ่น
นี่ที่ไหน?
ทันใดนั้น ความหนาวเย็นก็แผ่ซ่านไปทั่วร่าง
ฉินซูก้มหน้ามองโดยไม่รู้ตัว พบว่าตัวเองสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวของผู้ชาย ส่วนด้านล่าง...
เธอสัมผัสได้อย่างละเอียด แล้วใบหน้าก็แดงก่ำทันที
เปลือยเปล่า ไม่มีอะไรติดตัวเลย!
ร่างกายสะอาดสดชื่น ดูเหมือนจะมีคนล้างให้
ฉินซูยื่นมือเข้าไปในผ้าห่ม คลำหาอยู่รอบ ๆ
ไม่รู้ว่าไปแตะถูกอะไร การเคลื่อนไหวของเธอก็หยุดชะงัก นั่งนิ่งอยู่บนเตียงอย่างเหม่อลอยราวกับรูปปั้น
ประจำเดือนของเธอหมดแล้ว
ครั้งนี้ผ่านไปเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?
ฉินซูนึกถึงความทรงจำก่อนจะหมดสติ แล้วก็ส่งเสียงกรีดร้องด้วยความตื่นเต้นขึ้นมาทันที
"เซี่ยลานจือ!"
"ก๊อก ก๊อก—" เสียงเคาะประตูดังขึ้น "คุณนายน้อย คุณชายอยู่ห้องของคุณท่าน เดี๋ยวฉันไปตามให้"
เป็นเสียงที่ไม่ค่อยชัดเจนของลุงคุน
ฉินซูได้ยินก็รีบตะโกนบอก "ไม่ต้องแล้ว!"
ด้านนอกไม่มีเสียงตอบรับใด ๆ ดูเหมือนจะไปเรียกเซี่ยลานจือแล้ว
ฉินซูเอามือกุมขมับอย่างรู้สึกผิด พลันรู้สึกว่าการเรียกผู้ชายคนนั้นมาหาในตอนนี้มันน่าอายเกินไป
ไม่นานนัก ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง
"อาซู!"
เซี่ยลานจือเดินเข้ามาราวกับสายลม ดวงตาสีเข้มของเขาเปล่งประกายความดีใจที่ไม่อาจห้ามได้
เขานั่งลงที่ขอบเตียง ลูบหน้าผากของฉินซู เสียงนุ่มนวลแฝงด้วยความกังวล "เป็นยังไงบ้าง? ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?"
ฉินซูสัมผัสความรู้สึกของตัวเองได้ครู่หนึ่ง รู้สึกทั้งตัวอ่อนแรงและปวดเมื่อย กล่าวด้วยน้ำเสียงออดอ้อน "ก็ดีอยู่ แต่รู้สึกเหมือนหลับไปนานมากเลย"
มีความรู้สึกคล้ายกับตื่นขึ้นมาจากความฝันอันยาวนาน เหมือนกับการได้เกิดใหม่
เซี่ยลานจือเม้มริมฝีปากแล้วพูดด้วยเสียงอ่อนโยน "ก็ไม่นานขนาดนั้น แค่สองวันเอง"
สองวัน?
ฉินซูทำหน้าฉงน ขยิบตา "ฉันหลับไปสองวันเหรอ?"
ไม่ควรจะเป็นอย่างนั้นสิ!
ชาติก่อนครั้งแรกที่เธอใช้เข็มคืนชีพเก้ารอบ เธอตื่นขึ้นมาหลังจากหลับไปแค่สองชั่วโมงเอง