ฉันน่ะไร้เดียงสาที่สุด: เอาล่ะ ๆ พวกเจ้าศิษย์น้องเล็กกายสิทธิ์จริง แต่จิตใจยังผูกพันกับโลกมนุษย์ การฝึกตนเลยติดขัด ลงเขาไปคราวนี้ ให้เขาได้ท่องยุทธภพแดงฉานเต็มที่ สัมผัสความอบอุ่นเย็นชาของผู้คน ลิ้มรสความรุ่งโรจน์และความร่วงโรยของโลก ชมความทุกข์สุขของมนุษย์ ล้างผลาญบุญเวรในฝุ่นโลก......
ฉันน่ะไร้เดียงสาที่สุด: เฮ้ย ๆ ทำไมรูปโปรไฟล์พวกเจ้าดับกันหมดเล่า ถึงไม่อยากฟังอาจารย์บ่น ก็อย่าเพิ่งออฟไลน์เร็วขนาดนี้สิ ให้เกียรติกันบ้างก็ยังดีนะ?
เทียนซือชิงเฟิง: ท่านอาจารย์ ศิษย์ยังอยู่ฟังท่านพูดอยู่นะขอรับ!
ฉันน่ะไร้เดียงสาที่สุด: ฮ่า ๆ ข้ารู้ว่าเจ้าว่าง่ายที่สุด แล้วนี่ เจ้าจะกลับขึ้นเขาเมื่อไหร่ อย่าลืมเอาสุราเลิศรสจากข้างล่างมาให้ข้าด้วยล่ะ!
พริบตาเดียว รูปโปรไฟล์ของเทียนซือชิงเฟิงก็กลายเป็นสีเทา!
ฉันน่ะไร้เดียงสาที่สุด......
เวรกรรมเอ๊ย พวกลูกศิษย์อกตัญญู!
......
จากนั้น เย่ชิงหยางก็เล่นเกมต่ออีกพักหนึ่ง พอตกเย็นก็ออกไปพร้อมกับหลินจวินเหยา เพื่อไปงานเลี้ยงของตระกูลหลิน
งานเลี้ยงค่ำคืนของตระกูลหลิน จัดที่โรงแรมชิงเฉิง
โรงแรมชิงเฉิงเป็นโรงแรมครบวงจรระดับหนึ่งในสองของเมืองชิงโจว
สร้างอยู่ในเขตเมืองใหม่ มีพื้นที่กว้างขวาง ด้านหลังพิงเขา ด้านหน้าริมน้ำ ทิวทัศน์งดงามยิ่ง
ภายในมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบวงจร ทั้งที่พัก อาหาร และความบันเทิง แถมยังมีโซนออนเซ็นเพื่อสุขภาพและส่วนอื่น ๆ ระดับความหรูหราก็ติดอันดับสามของชิงโจว
วันนี้ตระกูลหลินจองทั้งโรงแรม จัดงานเลี้ยงครั้งนี้