“ระดับอันตรายครึ่งดาว? ยังทำเครื่องหมายว่าปลอดภัยอีกเหรอ”
“งั้นมันก็ไม่ต่างจากแจกฟรีเลยนี่!”
ดวงตาของเฉินฟานพลันเป็นประกาย
แต่ไม่นาน เขาก็กวาดตามองไปรอบ ๆ แล้วถอนหายใจ
“ให้ตายสิ ผูกไม้ไว้ตั้งเยอะ แพไม้ของฉันคงพายไม่ไหวหรอก”
เฉินฟานมองแผนที่ในมือ แล้วหันไปมองไม้ที่อยู่รอบตัว ก่อนจะเริ่มลังเล
ถ้าจะออกไปสำรวจเกาะ พกไม้ไปมากขนาดนี้ย่อมไม่ไหวแน่
แค่พายเรืออย่างเดียวก็ทำเอาเขาเหนื่อยตายได้แล้ว!
ในเมื่อเป็นแบบนี้...
เฉินฟานสูดหายใจลึก แล้วกำหมัดแน่น
“อัปเกรดยานพาหนะ!”
“ถ้าอัปเกรดเป็นเรือแคนูได้ ต่อให้ลากไม้ไปเยอะขนาดนี้ ก็น่าจะยังทรงตัวได้!”
เมื่อตัดสินใจได้แล้ว เฉินฟานก็เปิดช่องแชท
เวลานี้ผู้เล่นส่วนใหญ่ตื่นกันแล้ว กำลังพูดคุยกันอยู่ในช่องแชท
เฉินฟานแกะน้ำเปล่าไปพลาง พิมพ์ข้อความไปพลาง
“รับซื้อแบบแปลนเรือแคนู ค่าตอบแทนเรียกมาได้เลย!”
ทันทีที่ส่งข้อความออกไป ช่องแชทก็ระเบิดขึ้น
“เชี่ย? เรียกค่าตอบแทนได้ตามใจงั้นเหรอ?!”
“สมกับเป็นผู้เล่นระดับท็อปอย่างเฉินฟานจริง ๆ ปากกล้าไม่เบา!”
“เพิ่งตื่นแต่เช้า ยังไม่ได้แปรงฟันเลย ปากจะไม่เหม็นได้ไง?”
“...”
“ไป ๆ อย่ามาป่วน”
“งั้นฉันขอไม้หนึ่งหมื่นท่อน ผู้เล่นระดับท็อปจะกล้ารับไหมล่ะ?”
“โง่หรือไง? จะเอาไม้เยอะขนาดนั้นไปทำอะไร? ถ้าเป็นฉัน ต้องแลกเสบียงให้ครบชุดแน่”
“ก็จริง งั้นฉันขอไม้ห้าพัน แล้วอีกห้าพันที่เหลือขอแลกเป็นเสบียงชนิดอื่น ฮ่า ๆ...”
“ห้าพันก็เยอะไปแล้ว ขอแค่สองสามพันก็น่าจะพอ ที่เหลือแลกเป็นเสบียงระดับสูง อืม... ถ้าได้ของกินของดื่มเพิ่มอีกหน่อยก็เพอร์เฟกต์เลย”