ยอดฝีมือขั้นสองเหล่านี้เข่นฆ่ากันกลางค่ายกลทหารตลอดวันคืน โลหิตอาบกาย ทว่ากลับถูกคนผู้เดียวใช้ธนูเพียงดอกเดียวบดบังรัศมีไปจนหมดสิ้น
อวี่เหวินเซวียนคุกเข่าข้างหนึ่งอยู่กลางกองเลือด บาดแผลใต้ชายโครงยังคงมีเลือดซึมออกมา
เขาเงยหน้าขึ้น จ้องเขม็งไปยังเงาร่างที่ขอบฟ้า
เกราะหนักเหล็กดำชุดนั้น ใบหน้านั้น เขาจำได้
หานเซียว
ริมฝีปากของเขาสั่นระริก ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
หานเซียวจะน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?
อานุภาพยามเหยียบมังกรคราม มือถือคันศรเทพ ศรวิหคชาดถาโถมราวสายฝนปกคลุมฟ้าดิน นี่ยังใช่หานเซียวคนที่เขารู้จักอยู่หรือ?
ฟางซิวยืนอยู่เหนือเงามังกรคราม ก้มมองสนามรบเบื้องล่างที่ถูกห่าธนูไถจนราบเป็นหน้ากลอง
เสียงของเขาดังกึกก้องมาจากขอบฟ้า
“กบฏลัทธิอู๋เซิง รวบรวมผู้คนก่อกบฏ สร้างความวุ่นวายไปทั่วหล้า”
เสียงนั้นอัดแน่นด้วยพลังแท้ กึกก้องกดทับลงมาจากขอบฟ้า ทุกถ้อยคำประหนึ่งฟ้าร้องกระหึ่มกลางสนามรบ
“แม่ทัพผู้นี้รับพระบัญชาให้ปราบกบฏ ลงทัณฑ์แทนสวรรค์”
“วันนี้ แม่ทัพผู้นี้จะขอเป็นตัวแทนประชาชนผู้บริสุทธิ์นับร้อยล้านที่ตายอย่างอยุติธรรมในมรรคาอวี้ซาน และเป็นตัวแทนแผ่นดินต้าเว่ย”
“ส่งพวกเจ้าไปสู่ปรโลก”
ศรวิหคชาดเมื่อครู่มอบค่าประสบการณ์ให้ฟางซิวมากกว่าห้าล้านหน่วย
ฟางซิวเก็บธนูยิงตะวันแปดทิศ แล้วพลิกมือเรียกดาบถูเฟิงออกมา
ตัวดาบกว้างใหญ่ ประกายวิญญาณบนคมดาบถูกสายฝนเลือดย้อมจนกลายเป็นสีแดงคล้ำ
เขาก้มมองสนามรบเบื้องล่างที่เต็มไปด้วยซากศพ เสียงอัดแน่นด้วยพลังแท้ดังกึกก้องไปทั่ว
“แม่ทัพผู้นี้เพิ่งเรียนวิชาดาบมาได้กระบวนหนึ่ง ก็ขอใช้พวกเจ้าเป็นเป้าลับคมดาบเสียเลย”
[ใช้ค่าประสบการณ์ 3199999]