แสงดาบสายหนึ่งพลันทะยานออกจากดาบเจิ้นเยว่ บางเฉียบ มืดมิด และเย็นเยียบอย่างยิ่ง
ความมืดดำผสานกับสีครามเย็น กลายเป็นเส้นแสงสายหนึ่งที่ถูกบีบอัดจนถึงขีดสุด ราวกับแม้แต่แสงสว่างก็ยังถูกกลืนกิน
อากาศถูกแสงดาบตัดขาดอย่างไร้สุ้มเสียง แม้แต่มิติก็ยังบิดเบี้ยวเล็กน้อยภายใต้ดาบนี้
ตราประทับฝ่ามือใหญ่ไร้ชีวิตของโม่สวินโยวปะทะเข้ากับแสงดาบสายนั้น
ตราฝ่ามือสีแดงคล้ำถูกผ่าออกจากตรงกลางอย่างไร้สุ้มเสียง ราวกับกระดาษแผ่นหนึ่งถูกคมมีดกรีดผ่าน
แสงดาบไม่ลดทอนกำลัง พุ่งทะลุผ่านร่างของเขาจากใจกลาง
ร่างของโม่สวินโยวชะงักค้างกลางอากาศ
ปากของเขายังอ้าค้าง แววตายังหลงเหลือความไม่อยากเชื่อ ทว่ารูม่านตากลับเริ่มพร่าเลือน
เส้นโลหิตเล็กบางสายหนึ่งลากจากหน้าผากลงมาถึงคาง จากนั้นร่างของเขาก็แยกเป็นสองซีกตรงกลาง ร่วงลงคนละด้าน
[ค่าประสบการณ์ +100000, มิติเก็บของ +10]
ฟางซิวไม่แม้แต่จะเหลียวมองศพสองซีกของโม่สวินโยวที่กำลังร่วงหล่น
ปลายเท้าของเขาแตะซากปรักหักพังเบา ๆ แก่นทองคำสั่นสะเทือน ก่อนร่างทั้งร่างจะแปรเป็นลำแสงสีดำพุ่งทะยานขึ้นฟ้า
ชายชราผู้นั้นหนีไปไกลหลายลี้แล้ว
เสื้อคลุมยาวผ้าหยาบสีเทาสะบัดเสียงดังท่ามกลางสายลม เขาถือไม้เท้าเหล็กไว้ในมือ ขณะเหยียบอากาศใต้ฝ่าเท้าจนเกิดระลอกคลื่นกระแทกเป็นวง ๆ ที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ความเร็วของเขาถึงขีดสุด เพียงไม่กี่ลมหายใจก็ทะยานผ่านเมืองหาวโจวไปเกือบครึ่งเมืองแล้ว
ฟางซิวอยู่กลางเวหา พลิกมือเรียกธนูแขนเทพออกมา