เมล็ดมารแห่งจิตเต๋ากลมกลึงในทะเลจิตหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง พลังแท้หยางสูงสุดไร้ขอบเขตทะลักออกมาประหนึ่งเขื่อนแตก
แก่นทองคำสีม่วงทองระเบิดออกพร้อมกัน ลวดลายมังกรสีม่วงทองทั้งเก้าสายเคลื่อนไหวอย่างบ้าคลั่ง พลังแท้จากแก่นทองคำอันมหาศาลหลั่งทะลักออกมา
พลังปราณของสามสิบหกกระบวนท่าพลิกฟ้า·พิสดารโคจรดังสนั่นไปทั่วร่าง
ลวดลายเปลวเพลิงบนด้ามทวนสว่างวาบ แสงสีแดงชาดจ้าจนแทบทำให้ตาพร่า
เคล็ดศรยิงตะวันสี่ลักษณ์
ศรวิหคชาด
ฟางซิวบิดเอวสะบัดแขน ขว้างทวนเพลิงโลหิตออกไปราวกับเป็นทวนขว้างอย่างสุดแรง
ชั่วขณะที่ทวนหลุดจากมือ เสียงวิหคชาดขับขานกังวานใสก็ดังขึ้นระหว่างฟ้าดิน
ทวนเพลิงโลหิตแปรเปลี่ยนเป็นวิหคเพลิงกางปีก ปีกแผ่คลุมฟ้าบดบังตะวัน เปลวเพลิงสีแดงชาดเผาผลาญท้องฟ้าครึ่งหนึ่งจนกลายเป็นสีโลหิต
เซียวจื้อไจ้สัมผัสได้ถึงพลังที่พุ่งมาจากเบื้องหลัง
เขาหันกลับไปอย่างฉับพลัน ในดวงตาปรากฏวิหคชาดกางปีกที่ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว
กลิ่นอายร้อนระอุถึงขีดสุดนั้นตรึงเขาไว้จนหมดสิ้น หนีไม่พ้นแล้ว
เขาคำรามลั่น เทพลังแท้ที่เหลืออยู่ทั่วร่างลงสู่สองฝ่ามือ ก่อนฟาดตราประทับฝ่ามือใหญ่ไร้กำเนิดดับสูญอีกครั้ง
ฝ่ามือนี้คือเรี่ยวแรงสุดท้ายที่เขาทุ่มลงไป
วิหคชาดพุ่งชนตราฝ่ามือ
ตราฝ่ามือสีดำคล้ำถูกฉีกกระชากเป็นชิ้น ๆ ท่ามกลางแสงเพลิงสีแดงชาด
ทวนเพลิงโลหิตทะลวงตราฝ่ามือ ทะลวงพลังแท้คุ้มกายของเซียวจื้อไจ้ แล้วพุ่งทะลุผ่านกลางหน้าอกของเขา
ร่างเซียวจื้อไจ้แข็งค้างกลางอากาศ
เขาก้มมองรูโหว่ขนาดใหญ่บนอกตน
ขอบแผลไหม้เกรียมและพลิกม้วน เลือดเนื้อถูกไฟวิหคชาดเผาจนส่งเสียงฉ่า แม้แต่เลือดก็ยังไม่ทันไหลออกมาก็ระเหยเป็นไอสีแดงคล้ำ