ชั่วพริบตา ทั้งสองปะทะกันกลางเวหาหลายร้อยครั้ง
ทุกครั้งที่กระทบกัน แรงสั่นสะเทือนล้วนสะเทือนไปทั่วฟ้าดิน กระทั่งนภาทั้งผืนยังถูกปราณดาบฉีกจนพรุน
เมื่อมองจากพื้นดินขึ้นไป เห็นเพียงเงาร่างพร่าเลือนสองสายเคลื่อนไหววูบไหวอยู่ในหมู่เมฆ ทุกครั้งที่ตัดผ่านกัน แสงเจิดจ้ากลุ่มหนึ่งก็ระเบิดขึ้น
ประหนึ่งเทพมารจุติ
หานเซียวต่อสู้ไปก็ยิ่งตื่นตะลึง
วิชาดาบของฟางซิวยังไม่ถึงขั้นวิถีดาบแท้ ๆ แต่กลับสามารถปะทะกับเขาซึ่งหน้าได้
ยิ่งกว่านั้น พลังของคนผู้นี้ยังดูราวกับไร้ขีดจำกัด หลังปะทะกันหลายร้อยครั้ง กระบวนท่าดาบไม่เพียงไม่อ่อนกำลังลง กลับยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นทุกครั้ง
จิตสังหารวาบผ่านดวงตาหานเซียว
ปล่อยให้ยืดเยื้อต่อไปไม่ได้แล้ว
เขากุมดาบศึกใบกว้างไว้ด้วยสองมือ พลังแห่งวิถีดาบทั่วร่างพุ่งถึงขีดสุด แสงวิญญาณระเบิดออกจากคมดาบ สาดส่องท้องฟ้าครึ่งหนึ่งให้กลายเป็นสีขาวเงินเจิดจ้า
“ดาบสวรรค์เสวียนกัง! ฟัน!”
ดาบฟันออกไป ปราณดาบแปรเป็นแสงคมสายหนึ่งพาดขวางนภา พุ่งลงมาพร้อมอานุภาพทำลายล้างดุจหักไม้ผุ
ฟางซิวเองก็กุมดาบด้วยสองมือ
สามสิบหกกระบวนท่าพลิกฟ้า·พิสดาร โคจรถึงขีดสุด พลังทั้งหมดภายในร่างหลั่งไหลเข้าสู่ดาบเจิ้นเยว่ในชั่วขณะนี้
ดาบเทพสังหาร!
สุดขีด!
พลังชีวิต จิตวิญญาณ และพลังแท้ทั้งหมดของฟางซิว รวมถึงเจตจำนงดาบทั้งปวง ถูกบีบอัดจนกลายเป็นแสงดาบเส้นเล็กยิ่ง มืดมิดยิ่ง และเย็นเยียบยิ่ง
อากาศตรงหน้าที่แสงดาบพาดผ่านถูกตัดขาดอย่างไร้สุ้มเสียง
กระบวนท่าดาบที่แข็งแกร่งที่สุดของทั้งสองปะทะกันกลางอากาศ