เซี่ยเยี่ยนหลินพาคนของเขาจากไปด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก จากนั้นเซี่ยเยี่ยนผิงกับกู้เจาเจาก็กล่าวขอบคุณเจ้าหน้าที่ชุมชนและตำรวจที่มาช่วยเหลือ ก่อนจะส่งพวกเขากลับไป
“เจาเจา ไอ้สารเลวเซี่ยเยี่ยนหลินนี่ชักจะเล่นสกปรกขึ้นทุกที โชคดีที่วันนี้คุณฉลาด เรียกคนมาคอยจับตาดูพวกเขาไว้ ไม่อย่างนั้นเขาคงใส่ร้ายป้ายสีคนอื่นแน่” เซี่ยเยี่ยนผิงพูดอย่างเคียดแค้น
“คนที่คิดใส่ร้ายป้ายสีคนอื่นได้ แสดงว่าชีวิตสุขสบายเกินไปแล้ว” กู้เจาเจาพูดเสียงเรียบ
ที่เธอไม่ชอบพระเอกกับนางเอกก็เพราะพวกเขาเป็นศัตรูกัน เธอเล่นเล่ห์กับพวกเขาทีไรก็เป็นระบบลงมือให้ เรียกได้ว่าไม่ทิ้งร่องรอยไว้แม้แต่น้อย ต่อหน้าเธอไม่เคยเล่นเล่ห์กับเซี่ยเยี่ยนหลินและภรรยา แต่สองคนนั้นกลับลงมือเล่นงานพวกเขาหลายครั้ง แถมยังไม่เหลือสิ่งต้องห้ามเลยสักนิด นี่มันหมายความว่าอะไร ก็หมายความว่าพวกเขาต่ำช้าไร้ยางอาย จิตใจชั่วร้าย คนแบบนี้ยังได้เป็นตัวเอกอีกหรือ?
“เจาเจา ไม่ต้องทำให้มือคุณเปื้อน ให้ผมจัดการเอง เรื่องของตระกูลเซี่ยเป็นเรื่องของผมมาตั้งแต่แรกแล้ว” เซี่ยเยี่ยนผิงมองกู้เจาเจาอย่างจริงจัง
ภรรยาของเขาไม่ใช่คนที่จะยอมเสียเปรียบใครง่าย ๆ แต่เซี่ยเยี่ยนผิงไม่อยากให้เรื่องนี้ทำให้มือของภรรยาเปื้อน ยิ่งไปกว่านั้น ปัญหาของตระกูลเซี่ยก็เป็นเรื่องที่เขานำมาเอง ให้เขาเป็นคนจัดการจึงเหมาะสมที่สุด
พอมาคิดดูแล้ว ตระกูลกู้ดีกว่าตระกูลเซี่ยมาก ตระกูลกู้ไม่ชอบภรรยาของเขาก็ไม่เสแสร้ง ไม่ชอบก็คือไม่ชอบ อยากเอาเปรียบก็หน้าด้านเอาเปรียบไป ขอแค่เธอวางท่าทีแข็งกร้าวและไม่ยอมให้ พวกเขาจะโกรธก็ได้แต่เก็บไปอัดอั้นอยู่คนเดียว ไม่ได้ใช้วิธีสกปรกน่ารังเกียจมากมายแบบนี้