แต่พอวันรุ่งขึ้น กู้เจาเจากลับมาถึงบ้าน ก็ไม่เห็นกลุ่มผู้หญิงที่คิดว่าจะมาหาเรื่องตู้วิ๋นเซิง แต่กลับเห็นเจ้ายายปีศาจเจียงหรูชุนนั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้ในห้องนั่งเล่น กำลังชี้นิ้วสั่งสาปแช่งอะไรต่อมิอะไร
ส่วนอวี๋เยวี่ยชิวนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น หน้านิ่งเฉยเหมือนคนตาย
“ย่า มาได้ยังไงคะ?” กู้เจาเจาสงสัย ยายแก่ผู้นี้ไม่มาเรื่อยเปื่อย ครั้งก่อนเพิ่งโดนหลอกไปสองหยวนกว่าแท้ ๆ ไม่คิดว่าจะมากันไวขนาดนี้ กระเป๋าเงินยายมีตังค์จนล้นเหลือแล้วหรือไง?
“ยังไง ฉันมาไม่ได้หรือไง?” เจียงหรูชุนมองกู้เจาเจาอย่างไม่พอใจ
หลานสาวคนนี้พูดจาไม่น่าฟังเลย ทำเอาคนยากจะเอ็นดู พออ้าปากก็เหมือนอยากจะไล่คนให้ออกไปให้พ้น ๆ
“ว่ายังไงก็ได้ค่ะย่า มาเยี่ยมหลาน หลานดีใจแทบตาย” กู้เจาเจายิ้มปลอม ๆ
เมื่อวานพี่ ๆ ของตู้วิ๋นเซิงเพิ่งมาส่งของ ของตัวเองวันนี้ก็มีเรื่องมาให้ดูแล้วหรือไง เนื้อเรื่องขยันเกินไปแล้วนะ ญาติคนอื่นเขาหอบของเต็มมือมาเยี่ยม แต่ญาติของตัวเองกลับมือเปล่ามา แล้วยังจะขอเอากลับไปอีก?
“หึ ฉันได้ยินว่าพี่สะใภ้ใหญ่ของแกแม่พี่ชายมาหาเป็นกลุ่มใหญ่ ฉันกลัวแกจะโดนคนรังแก ก็เลยคิดว่า อยู่บ้านเดียวกัน เป็นสะใภ้ด้วยกัน นางมีญาติฝ่ายหญิงคอยดูแล แกก็ควรจะมีบ้าง ฉันเลยมาเยี่ยมแกไง” เจียงหรูชุนพูด
ที่จริงเจียงหรูชุนมาเพื่อดูเรื่องขำของตระกูลเซี่ยเป็นหลัก เรื่องเมื่อวานของตระกูลเซี่ยลือกันไปทั่วแล้ว เพราะขบวนใหญ่ขนาดนั้น พี่ชายในตำนาน ที่ทั้งชีวิตนี้เพิ่งเคยเห็นครั้งแรก มันไม่น่าเหลือเชื่อเกินไปหน่อยหรือไง ก็เลยแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว