"พ่อ ผมรู้แล้วว่าผิด เรื่องสำคัญตอนนี้คือต้องรีบหาเงินไปใช้หนี้ให้ได้ ถ้าพวกนั้นไม่ได้เงิน พวกมันไม่ปล่อยเราแน่" เซี่ยเยี่ยนหลินพูด
เซี่ยเซิ่งหลินได้ยินคำพูดของเซี่ยเยี่ยนหลินก็ทนไม่ไหวตะคอกใส่เขา "พูดง่ายนัก ใช้หนี้ ข้าจะเอาอะไรไปใช้ เงินที่ไหนจะมา?"
เซี่ยเซิ่งหลินโกรธมาก เขาคิดไม่ออกจริง ๆ ว่าการกู้หนี้นอกระบบแบบนี้จะมาลงที่ลูกชายตัวเองได้ยังไง เซี่ยเยี่ยนหลินก็ไม่ใช่คนไร้สติ แต่ผลที่ได้กลับทำให้เขาผิดหวังอย่างมาก
หนี้นอกระบบ ใครกู้ก็ต้องตาย แล้วที่บ้านก็ไม่มีเงินจริง ๆ ลูกเล็ก ๆ หลายคนกินได้แย่หน่อย กินน้ำข้าวปนกับนมผงก็ไม่เห็นจะเป็นไร แต่เซี่ยเยี่ยนหลินกลับทำเป็นใจกว้าง ซื้อนมผงกลับมาเป็นจำนวนมาก ลูก ๆ ที่บ้านกินแต่นมผง แทบไม่ได้กินน้ำข้าวเลย
ไม่มีเงินก็ควรประหยัด ไม่ใช่แบกไม่ไหวแล้วไปกู้หนี้นอกระบบ
ที่จริงเซี่ยเยี่ยนหลินกำลังลองเชิงเซี่ยเซิ่งหลิน เขารู้สึกว่าพ่อแท้ ๆ แบบนี้ มือคงยังซ่อนของบางอย่างไว้ ไม่ถึงสถานการณ์พิเศษคงไม่ยอมเอามันออกมา
ตอนนี้งานมันเกี่ยวกับช่วงบั้นปลายชีวิตอันแสนลำบากของเซี่ยเซิ่งหลิน ถ้าเซี่ยเซิ่งหลินมีทางออกสุดท้ายก็ต้องเอามันออกมา ถ้าไม่มีทางออกก็ต้องไปกู้
"พ่อ พวกนั้นไม่ใช่คนที่ยอมให้แหย่ง่าย ๆ ถ้าไม่ใช้เงิน พวกมันไม่เพียงแต่จะมาวุ่นวายที่บ้านเรา ยังจะไปวุ่นวายที่โรงงานด้วย พ่อ เรื่องนี้รีบจัดการแต่เนิ่น ๆ ดีกว่า" เซี่ยเยี่ยนหลินเกลี้ยกล่อมให้เซี่ยเซิ่งหลินใช้เงินอีกครั้ง