เจียงหรูชุนกินข้าวจนท้องกลมโต หลังมื้ออาหาร มองหน้าอวี๋เยวี่ยชิวที่มีสีหน้าเขียวคล้ำ เจียงหรูชุนจึงค่อย ๆ ลุกขึ้นย่างกราย "เจาเจา เห็นเธอสบายดี ยายก็กลับก่อนนะ ไว้โอกาสหน้ายายจะมาเยี่ยมเธอใหม่"
สะใภ้ตระกูลเซี่ยโมโหแทบตาย ถ้าอยู่ต่อให้โกรธไปมากกว่านี้คงทนไม่ไหวแล้วลงไม้ลงมือแน่ เธอรีบไปดีกว่า ไว้หาโอกาสหน้ามาเยี่ยมเยียนตระกูลเซี่ยอีกที
กู้เจาเจาหลอกเงินเธอไปสองหยวนกว่า ๆ ต้องกินให้คุ้ม
ตระกูลเซี่ยไม่ได้อบรมสั่งสอนลูกสะใภ้ให้ดี นั่นคือหนี้ของตระกูลเซี่ย เจียงหรูชุนลืมไปแล้วว่าหนี้นี้แท้จริงเป็นกรรมที่ตระกูลกู้ก่อไว้
ยังไงทฤษฎีของเจียงหรูชุนก็คือ คนเลวเป็นคนตระกูลอื่น ส่วนตระกูลกู้ดีไปหมด
"ลุง ๆ เดินทางปลอดภัยนะ ยินดีต้อนรับครั้งหน้านะคะ" กู้เจาเจายิ้มน้อย ๆ โบกมือลาเจียงหรูชุน ยายแก่คนนี้ยังกล้ามาหลอกฉันอีก คราวหน้าฉันจะหลอกเธออีก
"เซี่ยเยี่ยนผิง ดูสิว่าแกแต่งงานกับคนแบบไหน แล้วดูตระกูลกู้นั่นเป็นพวกไหน" พอคนไป อวี๋เยวี่ยชิวก็หันไปเทใส่เซี่ยเยี่ยนผิงทันที
เซี่ยเยี่ยนผิงสีหน้าเย็นชา "แม่ ญาติฝ่ายกู้เพิ่งมาทานข้าวที่บ้านครั้งแรก ก็แค่จานเดียวเอง ถึงขนาดที่แม่ต้องพูดเหมือนตระกูลเซี่ยจนไม่มีปัญญาเลี้ยงข้าวคนอย่างนั้นเหรอยังไง"
"มันเป็นเรื่องแค่อาหารมื้อเดียวรึไง?" อวี๋เยวี่ยชิวโมโหจนตัวสั่น เธอเป็นคนใจแคบแบบนั้นหรือไง? เธอจะหวงอาหารสักมื้อเชียวหรือ? ก็แค่ยายของกู้เจาเจาหน้าด้านเกินไปเท่านั้นเอง
"ก็น่าจะใช่ เพราะแม่ไม่ได้ตั้งใจจะเลี้ยงข้าวยายฉันอยู่แล้ว พอยายฉันหน้าด้านฝืนอยู่ต่อ แม่ก็โกรธไงคะ" กู้เจาเจาไม่เกรงใจใครเติมมีดอีกหนึ่งดอก