เซี่ยเยี่ยนหลินได้ยินคำพูดของเซี่ยเซิ่งหลินแล้วอดยิ้มอย่างชั่วร้ายไม่ได้ "พ่อครับ พ่อก็พูดเองว่าเธอเป็นน้องสาวลูกพี่ลูกน้องของผม ผมจะทำอะไรเธอได้ล่ะ?"
เซี่ยเยี่ยนหลินไม่ยอมแพ้ เขารู้สึกว่าเซี่ยหงอู๋ไม่รู้จักดีชั่ว เขาหาเรื่องแต่งงานที่ดีขนาดนั้นให้เธอ เธอมีสิทธิ์อะไรที่จะปฏิเสธ?
ถ้าอยากปีนขึ้นที่สูง ก็ต้องเลือกปีนสิ่งที่ดีที่สุด หาคนงานจนๆ ไปทำไม อยู่บ้านนอกยังดีกว่า
"เซี่ยเยี่ยนหลิน แกห้ามทำอะไรบุ่มบ่ามเด็ดขาด ไม่งั้นพวกอาลุงในบ้านนอกจะไม่ปล่อยแกไปแน่ และถ้าแกใช้กำลังบังคับ ต่อให้หงอู๋แต่งงานไปจริงๆ เธอก็จะเคียดแค้นแก แล้วแกก็จะไม่ได้อะไรกลับมาเลย" เซี่ยเซิ่งหลินเห็นท่าทีของเซี่ยเยี่ยนหลินไม่ค่อยดี รีบเอ่ยปราม เขากลัวจริงๆ ว่าถ้าเซี่ยเยี่ยนหลินทำอะไรลงไป ตอนนั้นเขาที่เป็นพ่อก็หนีไม่พ้นเหมือนกัน
"พ่อครับ พูดอะไรอย่างนั้น ราวกับว่าผมเป็นคนชั่วร้ายยังไงยังงั้น วางใจได้ เรื่องผิดกฎหมายอาญาผมไม่ทำหรอก ตระกูลเซี่ยก็ทนเสียงดังรบกวนไม่ไหว ผมรู้ดี" เซี่ยเยี่ยนหลินพูด
เซี่ยเซิ่งหลินเห็นเซี่ยเยี่ยนหลินรับปากเต็มปาก กลับยิ่งรู้สึกกระสับกระส่าย เซี่ยเยี่ยนหลินจะเชื่อฟังขนาดนั้นหรือ? ต้องมีแผนอะไรแน่นอน
ตอนกลางคืนกลับไปนอน เซี่ยเซิ่งหลินพลิกตัวไปมาหลับไม่ลง อวี๋เยวี่ยชิวเริ่มหงุดหงิด "เซี่ยเซิ่งหลิน แกทำอะไร ไหนแกไม่นอน คนอื่นเขายังต้องนอน"