ไม่นานเซี่ยเซิ่งหลินก็เขียนหนังสือแยกบ้านเสร็จ เซี่ยเยี่ยนผิงดูเซี่ยเซิ่งหลินเขียนข้อเรียกร้องของตัวเองครบถ้วนแล้ว เขาถึงได้เซ็นชื่อในหนังสือแยกบ้าน พรุ่งนี้เขาจะไปย้ายทะเบียนบ้านของตัวเองกับกู้เจาเจาออกมา
จริงๆ แล้วการแยกบ้านก็ไม่ได้ไร้ข้อดี อย่างความสามารถในการก่อเรื่องของตู้วิ๋นเซิง แยกกันก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่ต้องถูกทำให้เดือดร้อน
เพียงแต่เขากำลังจะตกงาน ไม่มีแม้แต่บ้าน เซี่ยเยี่ยนผิงรู้สึกผิดมาก
แต่งสามีแล้วก็ต้องพึ่งสามีเลี้ยง เขาให้อะไรกู้เจาเจาไม่ได้เลย ซ้ำยังกลายเป็นตัวถ่วงของกู้เจาเจา เซี่ยเยี่ยนผิงรู้สึกผิดมาก
“เจาเจา ขอโทษนะ” กลับมาถึงห้อง เซี่ยเยี่ยนผิงมองกู้เจาเจาด้วยความเสียใจ
“เธอไม่ต้องขอโทษ ไม่ใช่ความผิดของเธอ” พูดไปแล้วนี่ก็คือการกลั่นแกล้งแก้แค้นของพระเอกนางเอก จะไปเกี่ยวกับเซี่ยเยี่ยนผิงอะไร ยังมีส่วนของเธออยู่ด้วยซ้ำ แม้พระเอกจะไม่มีหลักฐาน แต่ก็ยังเล็งเป้าไปที่พวกเขา
บางทีนี่อาจเป็นการแก้ไขของโลกในนิยาย ไม่ว่ายังไงพวกเขาก็เป็นฝ่ายตรงข้ามกัน ตัวประกอบวงจรเทียบจะไม่มีวันเปลี่ยน
“ฉันตกงานแล้ว ต่อไปก็ต้องกินข้าวป้อนจริงๆ แล้ว เธอจะเลี้ยงฉันใช่ไหม เจาเจา” เซี่ยเยี่ยนผิงมองกู้เจาเจาด้วยสายตาน่าสงสาร ยื่นนิ้วออกมาดึงชายเสื้อของกู้เจาเจาอย่างระมัดระวัง เหมือนหมาตัวน้อยที่พร้อมจะถูกทิ้งได้ทุกเมื่อ