ปี 1968 หมู่บ้านพนักงานโรงงานทอผ้า เมืองหัวอาน
พระอาทิตย์ตกดิน แสงเงาของใบไม้โปรยผ่านประตูใหญ่ เด็ก ๆ หลายคนวิ่งเล่นอยู่ใกล้ประตู
กู้เจาเจายืนอยู่หน้าประตูหมู่บ้านพนักงาน มุมปากยกยิ้มเจ้าเล่ห์
พระเอก นางเอก พวกเธอพร้อมรึยัง?
เดิมทีกู้เจาเจาเป็นสาวใหญ่ในศตวรรษที่ 21 ที่ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไร้กังวล เพียงเพราะเบื่อแล้วไปอ่านนิยายน้ำเน่าเรื่องหนึ่งที่ตัวประกอบวงจรเทียบมีชื่อเดียวกับเธอ หลังจากบ่นวิจารณ์ไปสองพันตัวอักษร ก็ถูกระบบโจมตีช่วยเหลือนางเอกส่งมาเข้านิยาย
ใช่แล้ว ช่วยเหลือนางเอก อ่านไม่ผิดหรอก นางเอก ส่วนเธอสวมบทเป็นตัวประกอบวงจรเทียบของนางเอก
ระบบเป็นของเธอ แต่ผลประโยชน์ทั้งหมดกลับเป็นของนางเอก
นี่มันร้ายยิ่งกว่าโจวปาผีที่ขูดรีดเอาแต่ได้ ใช้งานคนโดยไม่ให้ผลประโยชน์อะไรเลย
ระบบเฮงซวย
ยังจะให้เธอเป็นหมาประจบให้นางเอก คอยสร้างความสุขให้นางเอกอีก
น่ารังเกียจชะมัด
ระบบเฮงซวยชอบเลียนางเอกก็เลียของตัวเองไปสิ แต่นี่กลับลากเธอมาด้วยก็เกินไปหน่อย
จู่ ๆ ก็กลายเป็นตัวประกอบวงจรเทียบ กู้เจาเจาก็โกรธจนควันออกหู ตอนนี้ยังจะมาเหยียบซ้ำอีก อย่างนั้นก็อย่าหาว่าเธอไม่เกรงใจล่ะ
กู้เจาเจาศึกษาการทำงานของระบบอย่างละเอียด ตราบใดที่เป็นประโยชน์ต่อนางเอก รวมถึงข้อดีของนางเอกเอง หรือสิ่งดี ๆ ที่นางเอกประสบพบเจอ เธอสามารถเลือกได้ว่าจะโจมตีหรือไม่ กู้เจาเจามองระบบโจมตีช่วยเหลือแล้วอดหัวเราะฮิฮิไม่ได้ ใครบอกว่าของดีต้องยิ่งมากยิ่งดี ไม่เคยได้ยินหรอกหรือว่าพอมากเกินไปจะกลับกลายเป็นตรงกันข้าม?
ต่อจากนี้มีเล่นสนุกแล้ว ทุกคนอยู่บนกระดานหมาก ใครบอกว่าเธอจะเป็นแค่เบี้ยหมากเสมอไป
กู้เจาเจาคนนี้ถนัดที่สุดก็คือการฝ่าฟันอุปสรรค
เธอจะเล่นพวกมันให้ยับ ถ้าไม่สำเร็จนามสกุลของเธอจะกลับหลัง
โครงเรื่องคร่าว ๆ ก็คือตัวเดิมหลังจากจบมัธยมปลายเพื่อหนีการเคลื่อนย้ายลงชนบท ก็รีบเร่งแต่งงานกับเซี่ยเยี่ยนผิง ส่วนพระเอกนางเอกก็คือพี่ชายและพี่สะใภ้ของเซี่ยเยี่ยนผิง จากนั้นครอบครัวของพวกเขาก็กลายเป็นตัวประกอบวงจรเทียบของพระเอกนางเอก
เซี่ยเยี่ยนผิงกับพระเอกเซี่ยเยี่ยนหลินเป็นพี่น้องฝาแฝด เซี่ยเยี่ยนหลินร่างกายแข็งแรง งานดี เป็นหนึ่งในแปดอาชีพเด่น คือคนขับรถ หลังปฏิรูปและเปิดประเทศก็หันไปทำธุรกิจการค้าร่ำรวยมหาศาล เซี่ยเยี่ยนผิงร่างกายไม่ค่อยดี ป่วยบ่อย งานเป็นแค่พนักงานเล็ก ๆ ในแผนกประชาสัมพันธ์ของโรงงานอาหาร เป็นพนักงานระดับล่างไปตลอดชีวิต
นางเอกตู้วิ๋นเซิงหน้าตาสะสวย จบการศึกษาระดับมัธยมต้น แต่โชคดีหางานดี ๆ ได้ตั้งแต่เนิ่น ๆ แถมหลังจากแต่งเข้าบ้านสกุลเซี่ย ก็โชคดีมีครรภ์ต่อเนื่อง ให้กำเนิดลูกชายหกคน ลูกสาวหนึ่งคน หน้าที่การงานก็มีคนคอยช่วยเหลือ จากพนักงานหญิงธรรมดากลายเป็นหัวหน้าแผนกผลิต
ตัวเดิมรูปโฉมงดงามสะดุดตา ดวงตาจิ้งจอกคู่สวยดูดกลืนจิตวิญญาณ ทั้งที่สวยกว่าตู้วิ๋นเซิง แต่กลับไม่เป็นที่ชื่นชอบ จบมัธยมปลาย แต่หางานทำไม่ได้ แต่งกับเซี่ยเยี่ยนผิงแล้วก็หลายปีไม่มีบุตร ภายหลังกว่าจะตั้งครรภ์ก็ได้ลูกสาว เพราะไม่ยอมแพ้ ดิ้นรนจะมีลูกชาย ละเลยการอบรมลูกสาวสองคน ลูกสาวจึงเติบโตมาไม่ดี สุดท้ายกว่าจะมีลูกชาย ก็ยังไม่เป็นที่โปรดปรานของพ่อแม่สามี
พี่น้องสะใภ้คู่นี้จึงถูกคนเอามาเปรียบเทียบกันอยู่บ่อย ๆ ทุกคนต่างพูดว่าคู่ตู้วิ๋นเซิงดีอย่างนั้นดีอย่างนี้ เก่งกาจเพียงไหน ส่วนตัวเดิมกับเซี่ยเยี่ยนผิงไร้ประโยชน์ก็แล้ว ยังนิสัยไม่ดีอีก ขี้น้อยใจ คิดเล็กคิดน้อย
ปกติคนเราอยู่ในสภาพแวดล้อมที่กดดันเช่นนี้ ก็คงพังทลาย
ตัวเดิมเองมีนิสัยแก่งแย่งชิงดี ประกอบกับพื้นฐานดีกว่าตู้วิ๋นเซิง แต่กลับใช้ชีวิตด้อยกว่าทุกอย่าง จึงย่อมไม่ยินยอม ชีวิตที่ไม่ราบรื่นทำให้เธอยิ่งงก ๆ เงิ่น ๆ เจ้าคิดเจ้าแค้น แม้แต่อารมณ์ก็ยิ่งฉุนเฉียวรุนแรง แต่ยิ่งไม่ยินยอมก็ยิ่งจมลึกลงไป สุดท้ายก็กลายเป็นตัวตลกที่คอยเสริมให้คนอื่น
ผู้เขียนใช้หมึกพู่กันไปมากมายพรรณนาถึงความอนาถาของครอบครัวเธอ เพื่อขับเน้นความสุขสมบูรณ์ของครอบครัวนางเอก
และตอนนี้ก็เป็นช่วงเริ่มต้นของเนื้อเรื่อง วันแรกของการแต่งงาน ตัวเดิมพบว่าสินสอดของตู้วิ๋นเซิงมีจักรยานมากกว่าของเธอหนึ่งคัน จึงก่อเรื่องเอะอะขึ้นทันที จากนั้นระหว่างห้ามปรามผลักไส ตัวเดิมไม่รู้ถูกใครผลักล้ม ศีรษะกระแทกแตก
หลังจากศีรษะของตัวเดิมกระแทกแตก นอกจากเซี่ยเยี่ยนผิงสามีใหม่ของตัวเดิมแล้ว ก็ไม่มีใครสนใจตัวเดิมเลย คนตระกูลเซี่ยเห็นว่าตัวเดิมนิสัยไม่ดี ต้องได้รับการสั่งสอน ในนิยายตัวเดิมบาดเจ็บไม่รุนแรง ไปโรงพยาบาลทำแผล รับยากลับบ้าน
กู้เจาเจาสวมมาแล้ว ก็แสดงละครอยู่ในโรงพยาบาลสามวันเต็ม ทั้งอ้วกทั้งปวดหัวหูอื้อ ประสบความสำเร็จในการขอใบรายงานสมองกระทบกระเทือนและมีอาการปวดหัวตามหลัง
กู้เจาเจาเอียงศีรษะ ร่างอ่อนปวกเปียกพิงอยู่บนไหล่ของเซี่ยเยี่ยนผิง เธอหันตามองเซี่ยเยี่ยนผิงคนรูปงามขี้โรคข้างกายด้วยหางตา น้ำเสียงเย็นชาเอ่ยว่า "จำที่ฉันพูดไว้ที่โรงพยาบาลได้มั้ย?"
เซี่ยเยี่ยนผิงรีบพยักหน้าอย่างว่าง่าย "จำได้ เจาเจา ผมฟังเธอทั้งหมด แต่เจาเจา ถึงเธอจะโกรธแค่ไหน ก็อย่าหย่ากับผมจริง ๆ เลยนะ"
ภรรยาของตัวเองสวย ฉลาด เจ้าเล่ห์ร้อยชั้นพันเชิง อยู่เคียงข้างภรรยาแบบนี้ไม่มีทางเสียเปรียบเลย เขาแต่งกับภรรยาคนนี้ถือว่าถูกต้องแล้ว แต่น่าเสียดายอยู่ข้อเดียวคือ ภรรยามีแผนการณ์มากเกินไป ไม่ค่อยมีความรู้สึกอะไรกับเขา เขากลัวจริง ๆ ว่าภรรยาจะแกล้งทำเป็นจริงทีหลัง แล้วทิ้งเขาไป
กู้เจาเจาปรายตามองเซี่ยเยี่ยนผิง "ขอแค่เธอฟังฉัน อยู่ข้างฉัน ฉันก็จะไม่ทิ้งเธอ"
"ผมต้องฟังเจาเจาอยู่แล้ว" เซี่ยเยี่ยนผิงตอบอย่างหนักแน่น พ่อแม่ปฏิบัติต่อเขาอย่างไร ในใจเขารู้ดี ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสามวันก่อน หลังจากนั้นเขาก็ยิ่งไม่มีความคาดหวังอะไรจากพ่อแม่ ภรรยาคือคนที่จะใช้ชีวิตด้วยกันไปตลอด ใครเป็นคนในใครเป็นคนนอกเขาแยกแยะออก
ในฐานะน้องชายฝาแฝดของพระเอก ยีนส์ก็เป็นแบบนั้น เซี่ยเยี่ยนผิงย่อมหน้าตาไม่ขี้เหร่ แต่เขาสุขภาพไม่ค่อยดี ประกอบกับช่วงนี้ก็ไม่มีของบำรุงร่างกายอะไร ผู้คนผอมบาง ใบหน้ารูปไข่เล็กซีดขาว มาดงามอย่างคนขี้โรคอ่อนแอ ชวนให้คนเอ็นดูนัก ดวงตาจิ้งจอกของเขาคู่นั้นตอนนี้มองเธออย่างขลาดเขิน น่าสงสารจับใจ
สามวันนี้ที่ได้อยู่ด้วยกัน กู้เจาเจาก็เข้าใจเซี่ยเยี่ยนผิงอยู่บ้าง นิสัยใจคอและทัศนคติเข้ากับเธอได้ประมาณหนึ่ง ที่สำคัญคือเขาหน้าตาดีและเชื่อฟัง
ส่วนเรื่องสุขภาพของเซี่ยเยี่ยนผิง จากคำบรรยายในนิยาย เขาแค่ร่างกายอ่อนแอ ป่วยง่าย ไม่มีปัญหาใหญ่อะไร อย่างน้อยในนิยายเขาก็เอาชีวิตรอดไปได้จนจบ
ในโลกที่แปลกหน้าสิ้นเชิงนี้ เธอรีบต้องการคนของตัวเองที่เชื่อฟังและอยู่ข้างเธอ
ดังนั้นกู้เจาเจาจึงไม่ได้คิดจะเปลี่ยนสามีที่เป็นเซี่ยเยี่ยนผิง อีกอย่างตัวเดิมกับครอบครัวของตัวเองก็ไม่ได้สนิทดีกัน ไม่มีทางถอยหลังกลับไป
ตัวเดิมเป็นลูกคนที่สามของครอบครัว อยู่ในจำพวกไม่บนไม่ล่าง เด็กที่อยู่ตรงกลางมักถูกมองข้าม แต่นิสัยของตัวเดิมนั้นแกร่งกร้าว ไม่เคยยอมเสียเปรียบ ขอแค่สิ่งที่พี่น้องคนอื่นมี เธอต้องมีด้วย ร้องไห้ก่อกวนดิ้นรนจนกว่าจะได้ สิ่งนี้ก็ทำให้คนในครอบครัวไม่เอ็นดูเธอ พอจบมัธยมปลายไม่มีงานทำต้องไปชนบท ที่บ้านก็ไม่มีใครสนใจเธอเลย ตัวเดิมจึงหาพ่อสื่อแนะนำตัวเอง แต่งงานออกไปอย่างรวดเร็ว
ถ้าเกิดแตกหักกับเซี่ยเยี่ยนผิง ทางครอบครัวตัวเองก็คงไม่ยอมรับเธอที่เพิ่งแต่งงานแล้วก็หย่า ทั้งยังไม่มีงานทำต้องไปชนบท กู้เจาเจาแยกข้าวปลาอาหารไม่ออก แขนขาไม่กระดิกกระเดี้ย งานหนักในชนบทเธอรับไม่ไหวเด็ดขาด
แน่นอนว่าถ้าภายหลังอยู่กับเซี่ยเยี่ยนผิงไม่ได้ กู้เจาเจาก็จะไม่ฝืนใจตัวเอง ไม่เหมาะสมก็แยกจากกัน เธอรับได้และปล่อยวางได้ เธอไม่มีความคิดคร่ำครึที่จะซื่อสัตย์ต่อสามีจนตาย ผู้ชายเหมาะสมก็คบ ไม่เหมาะสมก็เปลี่ยน ไม่จำเป็นต้องฝืนใจตัวเอง
กู้เจาเจา