"ไอ้คนโง่เอ๊ย ถูกคนอื่นหลอกใช้เป็นเบี้ยหัวหก ใจดำและหัวทึบจนตาบอดทั้งตาและใจ ขยะแขยงจริงๆ" เซี่ยชิงไป๋พูดพลางหยิบรองเท้าขึ้นมาแล้วทุบตีเซี่ยเซิ่งหลินไม่ยั้ง
เซี่ยเซิ่งหลินถูกตีจนไม่กล้าส่งเสียง เขาจะพูดอะไรได้ ในเมื่อแกล้งทำเป็นประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เพื่อหลอกลวงแล้วยังถูกจับได้คาหนังคาเขา ถูกจับได้ก็ช่างเถอะ ที่แย่ที่สุดคือกู้เจาเจาต้องเสียลูกไปเพราะเรื่องนี้ นั่นคือชีวิตคนหนึ่ง
"พ่อ ผมรู้แล้วว่าผมผิด" เซี่ยเซิ่งหลินพูดพลางอ้อนวอน
"รู้ว่าผิดมันมีประโยชน์อะไร ต้องชดใช้ เจ้าไม่ได้คิดจะทำอะไรเลยสักอย่างหรือไง?" เซี่ยชิงไป๋ถามอย่างโกรธจัด
"ผม... ผมจะให้เยวี่ยชิวไปซื้อของไปเยี่ยมกู้เจาเจา และให้เยวี่ยชิวดูแลกู้เจาเจาในช่วงพักฟื้นหลังแท้ง" เซี่ยเซิ่งหลินรีบพูด
"อะไรก็เมียเจ้า แล้วตัวเจ้าล่ะ?" เซี่ยชิงไป๋ทำหน้าคร่ำเคร่งมองเซี่ยเซิ่งหลิน
"ผม... ผมเป็นผู้ชายจะไปทำอะไรพวกนั้นไม่เป็น" เซี่ยเซิ่งหลินพูดอย่างเก้อเขิน
เซี่ยชิงไป๋เห็นดังนั้นก็โกรธจนคว้ารองเท้าฟาดเซี่ยเซิ่งหลินอีกครั้ง "เจ้าทำงานไม่เป็น ก็หาเงินไม่เป็นหรือไง? เจ้าชดใช้ให้กู้เจาเจา 300 หยวนเพื่อบำรุงร่างกาย" ไม่ใช่วางแผนจะหลอกเงินเซี่ยเยี่ยนผิง 300 หยวนหรอกรึ? งั้นก็ชดใช้ให้พวกเขา 300 หยวนซะเลย
เซี่ยเซิ่งหลินตะลึง "ไม่... พ่อ ผมจะไปมีเงินที่ไหนได้ ถ้าผมมีเงิน ผมก็ไม่ต้องไปขอน้องชายแล้ว"
"เจ้าไม่ได้มีงานทำอยู่หรือไง? ต่อไปนี้เอาเงินเดือนครึ่งหนึ่งไปให้เจาเจา จนกว่าจะครบ 300" เซี่ยชิงไป๋สั่งตรงๆ