“แน่นอนอยู่แล้ว ลูกชายแกทำร้ายหลานสาวฉัน ครอบครัวแกจะไม่จ่ายสักแดงเดียวหรือไง? แถมเซี่ยเยี่ยนหลินยังทำร้ายหงอู๋ไม่พอ ยังกล้าเอาความจริงเรื่องนี้กลับไปแพร่ที่บ้านเกิดอีก นี่มันจะจับให้หงอู๋ของฉันตายไง” เซี่ยชิงซงพูดมาถึงตรงนี้ก็โกรธจนหน้าแดง เซี่ยหงอู๋ปิดบังเรื่องทุกอย่างไว้หมดแล้ว แต่พวกเขากลับเอาออกไปแพร่ให้คนอื่นรู้ได้ลงคอ
ปฏิกิริยาแรกของเซี่ยเซิ่งหลินคือการโต้กลับ “แกมีหลักฐานอะไรพิสูจน์ได้ว่าเป็นเยี่ยนหลินทำ? แล้วอย่ามาว่าแต่เรื่องเยี่ยนหลินทำร้ายหงอู๋ แกมีหลักฐานไหม? อย่าเอาความผิดอะไรก็ไม่รู้มาโยนใส่หัวลูกชายฉัน เผลอๆ ก็เป็นเซี่ยหงอู๋เองที่คิดยั่วเขยฉัน เธอทำลูกสาวฉันต้องหย่า ฉันยังไม่ได้ไปทวงแค้นกับเธอเลยด้วยซ้ำ”
เซี่ยเซิ่งหลินก็ไม่อยากโต้กลับให้มันดูน่าเกลียดขนาดนี้หรอก ใครจะไปทนได้เมื่อครอบครัวเซี่ยชิงซงทำท่าฮึกเหิมจะมากัดให้เลือดตกยางออก ถ้าไม่โต้กลับไว้ก่อน พวกเขาคงจะรีดให้เลือดตาแทบกระเด็น ตอนนี้เขายังต้องเลี้ยงเด็กอีกแปดคน เงินตัวเองยังไม่พอใช้ จะเอาอะไรไปชดใช้ให้พวกเขา
จึงทำได้แค่ไม่ยอมรับ ไม่ยอมรับอะไรทั้งนั้น
“เซี่ยเซิ่งหลิน ไอ้สัตว์นรก แกทำร้ายลูกสาวฉัน แล้วยังกล้าพูดแบบนี้อีกหรือ” เซี่ยชิงซงไม่คิดว่าเซี่ยเซิ่งหลินจะกล้าโต้กลับแบบนี้
“ลุงครับ เรื่องอะไรก็ต้องมีหลักฐาน ไม่ใช่ลุงพูดอะไรก็เป็นอย่างนั้น แล้วต่อให้เซี่ยเยี่ยนหลินทำจริง ตอนนี้เซี่ยเยี่ยนหลินก็ไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับผมแล้ว พวกคุณมีเรื่องก็ไปหาพวกเขาเถอะ อย่ามาหาผม” เซี่ยเซิ่งหลินไม่อยากปัดความรับผิดชอบ แต่เขาแบกรับไม่ไหว จึงทำได้เพียงปัดภาระออกไป