พอถึงวันหยุดสุดสัปดาห์ เซี่ยเยี่ยนผิงก็ทำตามที่ตัวเองเคยพูดไว้ จะพากู้เจาเจากลับไปตระกูลกู้
เช้าตรู่วันนั้น เซี่ยเยี่ยนผิงตื่นแต่เช้า ตรงไปหาอวี๋เยวี่ยชิว "แม่ ผมกับเจาเจาตอนแต่งงานไม่ได้กลับมาหาพ่อแม่ วันนี้ตั้งใจจะกลับไปเยี่ยม ขอเงินกับคูปองหน่อย"
อวี๋เยวี่ยชิวไม่อยากจะควักเงินให้เลย เงินในบ้านมีน้อยอยู่แล้ว แถมตู้วิ๋นเซิงก็ต้องใช้เงินเลี้ยงอีก เงินเท่านี้ไม่พอใช้จริงๆ
"การกลับบ้านสามีครั้งแรกมันผ่านไปนานแล้ว จะไปชดเชยทีหลังได้ยังไงกัน?" อวี๋เยวี่ยชิวพูด
"แม่ ทำตัวยุติธรรมเถอะ ให้เงินมา" เซี่ยเยี่ยนผิงหน้านิ่งยื่นมือไปทางอวี๋เยวี่ยชิว
เขากับกู้เจาเจามีเงินอยู่ แต่ของกำนัลตอนกลับบ้านสามี ควรจะเป็นหน้าที่ของอวี๋เยวี่ยชิวเตรียมให้ เขาเลยขอเงินจากอวี๋เยวี่ยชิว สิ่งที่เป็นสิทธิ์ของตัวเอง ไม่ขาดแม้แต่เสี่ยวเสี่ยว
คนที่รู้จักความ ไม่มีใครคิดว่าเธอรู้จักความ คิดได้แค่ว่าเธอง่ายต่อการรังแก ยอมลำบากแล้วก็ไม่บ่น ครั้งหน้าเวลาพวกเขาลำบากใจ ก็จะเอาเธอมาลำบากใจอีก
อวี๋เยวี่ยชิวเห็นท่าทีแข็งกร้าวของเซี่ยเยี่ยนผิง ก็ได้แต่กัดฟัน "รู้แล้ว"
จากนั้นก็เข้าห้องไปหยิบเงินหนึ่งหยวนกับคูปองขนมสองใบให้เซี่ยเยี่ยนผิง ยัดใส่มือเขาอย่างไม่สบอารมณ์ "เอาไป"
เซี่ยเยี่ยนผิงไม่รังเกียจว่าน้อย หยิบใส่กระเป๋าอย่างอารมณ์ดี แค่สามารถรินเงินจากมืออวี๋เยวี่ยชิวออกมาได้ก็พอใจแล้ว และเขาก็รู้ว่าที่บ้านเงินเหลือจริงๆ ไม่มากแล้ว
"เจาเจา ไปกันเถอะ ไปตระกูลกู้กัน" เซี่ยเยี่ยนผิงพูดอย่างดีใจ