เซี่ยเซิ่งหลินไปทำงานในวันรุ่งขึ้นก็เรียกเซี่ยเยี่ยนผิงออกไปข้างนอก ระหว่างทางเซี่ยเซิ่งหลินตักเตือนเซี่ยเยี่ยนผิงอย่างจริงจัง เซี่ยเยี่ยนผิงบอกว่ารู้แล้ว จะไม่ทำอีก
เซี่ยเยี่ยนผิงรู้ว่าสิ่งที่เขาพูดไม่ได้มีการแสดงอารมณ์ที่บ้าน แต่เป็นการตักเตือนในรูปแบบการพูดคุย แสดงว่าเขาได้ประนีประนอมแล้ว ตราบใดที่ตระกูลเซี่ยไม่มายุ่งกับพวกเขาสองสามีภรรยา คำเตือนที่ไม่เจ็บปวดแบบนี้ก็ไม่เป็นไร
จริงๆ แล้วเขาไม่ชอบสร้างเรื่อง ใครล่ะอยากมีชีวิตที่ไม่สงบ ไม่ใช่เพราะไม่มีทางเลือกต่างหาก เขากับเจาเจาจริงๆ แล้วเข้ากันได้ดีมาก
ไม่มีใครในตระกูลเซี่ยมาหาเรื่องพวกเขา ฝ่ายตู้วิ๋นเซิงเพราะเซี่ยเยี่ยนหลินไม่อยู่บ้าน ไม่มีใครหนุนหลัง เธอก็ไม่กล้าก่อเรื่อง เซี่ยเยี่ยนถิงตั้งแต่วันนั้นก็ออกไปหางานทุกวัน แต่ก็ยังไม่ได้งานสักที กลับบ้านมาหน้าตาไม่สู้ดีนัก
ส่วนกู้เจาเจาก็ทุ่มเทให้กับงานอย่างเต็มที่ ทางห้องสมุดส่วนใหญ่ต้องแปลเอกสารต่างๆ ซึ่งเกี่ยวข้องกับศัพท์เทคนิคมากมาย โดยเฉพาะบางสาขาที่กู้เจาเจาไม่เข้าใจเลย การแปลพวกนี้ก็ค่อนข้างหนัก เพราะเอกสารเทคนิคต้องระวังเป็นพิเศษอยู่แล้ว
กู้เจาเจากลัวว่าจะแปลผิด แล้วจะส่งผลกระทบใหญ่หลวงต่อคนอื่น ดังนั้นทุกครั้งที่แปลความรู้เฉพาะทางเหล่านี้ เธอต้องค้นคว้าข้อมูล ถ้าไม่เข้าใจก็ไปถามผู้เชี่ยวชาญในสาขานั้น
ด้วยเหตุนี้กู้เจาเจาจึงยืมหนังสือเฉพาะทางมาอ่านที่บ้านหลายเล่ม กู้เจาเจาบอกว่า ตั้งใจว่าจะไม่เอาเปรียบเพื่อนร่วมงาน แต่กลับกลายเป็นว่าโดนบังคับให้ตึงเครียดไปโดยไม่รู้ตัว