เซี่ยเซิ่งหลินกับภรรยาช่างกล้าดีจริง ๆ กล้าตัดขาดความสัมพันธ์กับเขา แต่เมื่อคิดว่าสามีภรรยาคู่นี้ยังพอมีประโยชน์ ใช้เลี้ยงลูกให้เขาได้ก็ช่างเถอะ ไว้ค่อยปล่อยพวกเขาไปก่อน
แต่คนอื่น ๆ ในตระกูลเซี่ยเขาไม่ปล่อยแน่ เขาไม่มีความสุข พวกเขาก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่อย่างมีความสุข เขาจากมาอย่างอัปยศอดสูขนาดนี้ คนอื่นในตระกูลเซี่ยก็อย่าหวังว่าจะได้ดี
เซี่ยเยี่ยนหลินไล่กวาดทุกคนในตระกูลเซี่ยในหัว
เซี่ยชิงไป๋นั่นแก่ปูนนี้แล้วไม่รู้จักเลี้ยงดูตนเองให้สุขสบาย มาเสือกเรื่องชาวบ้าน วัน ๆ คงกินอิ่มนอนหลับมากเกินไป ถึงได้ว่างนักว่างหนา
เซี่ยชิงไป๋ที่รักที่สุดก็คือลูกหลานของตัวเอง งั้นเขาจะทำให้มันไม่มีวันสงบสุข
ไอ้แก่ที่สุดก็รักเซี่ยเยี่ยนผิง เซี่ยเยี่ยนผิงก็แค่ได้เมียเก่งมาเป็นแค่นั้นเอง จะมาหยิ่งผยองอะไร ผู้หญิงอย่างกู้เจาเจาหน้าตาเย้ายวนชวนมอง เห็นหน้าแล้วรู้เลยว่าไม่ใช่คนอยู่ในกรอบ แถมยังพูดภาษาอังกฤษได้อีก ไม่รู้ไปเรียนกับไอ้พวกปัญญาชนขี้แพ้คนไหนมา เขาจะต้องส่งนางเข้าไปให้ได้ หน้าก็ขนาดนั้น พอเข้าไปแล้วจะออกมาสะอาดบริสุทธิ์ได้ยังไง พอกู้เจาเจาหมดสภาพไปแล้ว เซี่ยเยี่ยนผิงยังจะหยิ่งได้อีกไหม
แล้วก็เซี่ยเยี่ยนถิง ตอนนั้นเขาเมตตาหา families ดี ๆ ให้สักหน่อย แต่นางไม่รู้จักซาบซึ้ง ไหนจะมามีหน้ามาเกลียดชังเขาอีก งั้นก็กลิ้งไปอยู่ต่างจังหวัดซะ เซี่ยเยี่ยนถิงหน้าตาแบบนั้น ไปถึงชนบทเดี๋ยวเดียวคงทนไม่ถึงเดือนก็ตาย
ครอบครัวลุงใหญ่ เซี่ยเยี่ยนชูกลับมาแล้ว บ้านเขาตอนนี้ไม่มีใครไปต่างจังหวัด ได้ยังไงกัน ทุกบ้านต้องมีคนไปต่างจังหวัดเพื่อสร้างสรรค์ประเทศชาติบ้านเมืองสิ ลุงใหญ่บ้านนั้นไม่ใช่ว่ายังมีน้องชายลูกพี่ลูกน้องอยู่เล็ก ๆ คนหนึ่งรึไง ไปต่างจังหวัดด้วยกันไปเลย