“พ่อ ผมก็แค่พูดเรื่องบ้านกับหยานซู่ ทำไมต้องเป็นความผิดผมด้วย? แล้วทำไมผมถึงกลายเป็นแบบนี้ พ่อครับ ผมก็อยากรู้เหมือนกัน ใครอยู่เบื้องหลังวางแผนการใส่ร้ายผม? ผมทำงานมาสองปี ไม่เคยไปโกรธใครข้างนอกเลย ก่อนแต่งงานทุกอย่างก็ราบรื่น วิ๋นเซิงก่อนแต่งก็ปกติดีมาตลอด แต่ในช่วงเวลาสั้นๆ แค่นี้ ครอบครัวใหญ่เรากลับมีเรื่องร้ายไม่เว้นวัน ส่วนน้องรองกับน้องสะใภ้กลับโชคดีไม่ขาดสาย พ่อครับ พ่อว่าเรื่องแบบนี้มันน่าเชื่อถือได้จริงเหรอ?” เซี่ยเยี่ยนหลินถามด้วยรอยยิ้มเย็นชา
“ผมไม่รู้ว่าใครอยู่เบื้องหลังวางแผนการใส่ร้ายผม แต่ผมแค่ดูว่าใครได้ประโยชน์จากเรื่องนี้ ก็รู้แล้วล่ะ” สายตาเซี่ยเยี่ยนหลินเยียบเย็นราวมีด จ้องไปที่เซี่ยเยี่ยนผิงและกู้เจาเจา
“พูดบ้าๆ อะไร! ฉันได้ประโยชน์อะไรจากแก?” เซี่ยเยี่ยนผิงโกรธจนเด้งตัวลุกขึ้นทันที
ถ้าเขาทำอะไรลงไป เขาก็จะยอมรับ แต่ปัญหาคือเขาไม่ได้ทำอะไรเลย กลับจะให้เขารับเคราะห์แทนเนี่ยนะ อย่าหวังเลย
กู้เจาเจาไม่ได้มองเซี่ยเยี่ยนหลิน แต่สัญชาตญาณอันไว้นั้นบอกเธอชัดเจน แม้จะไร้หลักฐานโดยสิ้นเชิง และรู้ดีว่าเป็นไปไม่ได้ที่เป็นพวกเขา เพราะพวกเขาไม่มีความสามารถขนาดนั้น แต่เซี่ยเยี่ยนหลินก็ยังจับจ้องความสงสัยมาที่สามีภรรยาคู่นี้ ได้แต่บอกว่าตัวประกอบวงจรเทียบแบบนี้หนีไม่พ้นจริงๆ พวกเขาถูกกำหนดให้เป็นศัตรูกัน
“ที่แกได้จากฉันมันเยอะแยะไปหมด ตัวอย่างเช่น พ่อแม่เบื่อหน่ายพวกเราสองคนสามีภรรยา พ่อแม่กลับมาเปลี่ยนใจกับแก ต่อไปนี้ทรัพยากรของตระกูลเซี่ยก็จะตกเป็นของแกหมด น้องสาวก็ตัดขาดกับฉัน เส้นทางและคนรู้จักที่ฉันวางแผนไว้ ตอนนี้ใช้การไม่ได้ทั้งหมด สุดท้ายใครจะได้ประโยชน์ มันไม่ชัดเจนเหรอ? แล้วก็งานของภรรยาแก ก็เป็นเงินที่แกหลอกมาจากบ้านซื้อมา เห็นไหมล่ะ ของพวกนี้เดิมทีควรเป็นของฉันทั้งหมด” เซี่ยเยี่ยนหลินนับสิ่งที่เขาสูญเสียไป