เมื่อเห็นเซี่ยเยี่ยนหลินหลบเลี่ยงไม่ยอมจัดการ อวี๋เยวี่ยชิวก็ทนไม่ไหว เธอจะไปยอมได้อย่างไร ทำไมเธอต้องนอนไม่หลับทั้งคืน ทำงานหาเงินได้ไม่กี่บาทก็เก่งนักหรือ เธอยอมไปทำงานข้างนอกดีกว่าอยู่บ้านเลี้ยงเด็ก
เมื่อนึกถึงการกระทำที่ไร้หัวใจของเซี่ยเยี่ยนหลิน อวี๋เยวี่ยชิวก็โกรธจนไปเคาะประตู "เซี่ยเยี่ยนหลิน นายลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้ ลุกขึ้นมา"
หลังจากลากเซี่ยเยี่ยนหลินลุกขึ้นมาได้ อวี๋เยวี่ยชิวก็ชี้หน้าเขาด่า "เซี่ยเยี่ยนหลิน ลูกชายของตัวเองไม่ดูแล ยังมานอนหลับสบายอยู่ที่นี่ คิดว่าโทษคนอื่นไม่เลิกแล้วจะโยนทุกอย่างให้พ่อแม่ของนายหรือ พ่อแม่นายไม่ใช่คนหรือไง ไม่เหนื่อยหรือไง"
"เมียนายตู้วิ๋นเซิงวันนี้นอกจากเลี้ยงลูกสองคนแล้ว ไม่ได้ดูแลอะไรเลย ข้าทำตัวเป็นลูกข่างหมุนไม่หยุดแม้แต่อึดใจเดียว พวกนายดีนักสินะ แค่ให้กำเนิดแต่ไม่เลี้ยงใช่ไหม อยากให้แม่แก่ตายเพราะความเหนื่อยหรือไง อย่ามาว่าข้าไม่ช่วย พอดีเมียนายเลี้ยงไม่ไหวด้วย ต่อไปข้าจะช่วยดูแลสองคน ที่เหลือพวกนายดูแลเอาเอง" อวี๋เยวี่ยชิวพูดพร้อมกัดฟัน
ถ้าไม่ช่วยก็พูดไม่ขึ้น คนข้างนอกก็จะเอาไปนินทา แต่ถ้ายังดูแลแบบนี้ต่อไป อวี๋เยวี่ยชิวคิดว่าตัวเองคงพังแน่ ๆ เลยตัดสินใจกัดฟันดูแลสองคนดีกว่า
ก่อนหน้านี้เซี่ยเซิ่งหลินก็ตั้งใจจะอุ้มหลานชายมาอุปการะ เพื่อให้หลานสนิทกับปู่ย่าตายาย จะได้ไม่ต้องกลัวว่าลูกจะไม่กตัญญู ตอนนี้ดูแลสองคนตรง ๆ แบบนี้ เธอถือว่าใจดีพอแล้ว