“เอามือสกปรกนั่นออกไป” เซี่ยเยี่ยนหลินกัดฟันพูดทีละคำ
เว่ยฉางอันงงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรู้ว่าเซี่ยเยี่ยนหลินพูดถึงตัวเอง เขารีบยกมือทั้งสองข้างขึ้น “อย่าเข้าใจผิด ผมแค่เห็นสหายตู้วิ๋นเซิงดูเหมือนจะล้ม เลยยื่นมือช่วยประคองเท่านั้น”
“คุณกับภรรยาผมอะไรกัน เรียกตู้วิ๋นเซิงๆ เรียกสหายตู้ก็พอ” เซี่ยเยี่ยนหลินกัดฟันกรอด
ตู้วิ๋นเซิงเห็นสีหน้าเซี่ยเยี่ยนหลินแล้วใจหาย วายังไงก็วาย ต้องตัดขาดกับเว่ยฉางอันคนนี้ให้ขาด มิฉะนั้นชีวิตต่อไปของเธอจะไม่มีความสุขเอาเสียเลย
ตอนนี้ครอบครัวตู้ไม่ยุ่งกับเธอ ไม่ใช่ไม่คิดจะคิดบัญชี แต่เพราะเธอท้อง แล้วท้องยังไม่มั่นคง เลยยังไม่มีใครกล้ามาเอาเรื่อง เธอ คิดบัญชีไม่ใช่หมายความว่าเรื่องเหล่านั้นจบไปแล้ว แต่รอไว้ทีหลัง รอให้เธอคลอดลูกก่อนแล้วค่อยคิดบัญชีต่างหาก
“สหายแผนกรักษาความปลอดภัย โปรดให้เกียรติหน่อย ฉันไม่รู้จักคุณ และฉันก็ไม่ได้ถูกกักขัง ฉันพูดหลายครั้งแล้ว โปรดเคารพข้อเท็จจริง อย่าเดาไปเอง แล้วก็อย่าใส่ร้ายป้ายสี เพราะมันจะสร้างความเดือดร้อนและปัญหาอย่างใหญ่หลวงให้ฉันและครอบครัว กรุณาออกไปเถอะ ไม่เช่นนั้นฉันจะไปแจ้งความที่โรงงานทอผ้า ว่าคุณใช้ตำแหน่งหน้าที่ในแผนกรักษาความปลอดภัยกลั่นแกล้งหญิงสาวในโรงงาน” ตู้วิ๋นเซิงพูดหนักหน่วงถึงขนาดทำลายเว่ยฉางอันได้เลยทีเดียว
เว่ยฉางอันเดิมทีมีใจเต็มเปี่ยมอยากจะช่วยหญิงสาวผู้เคราะห์ร้าย แต่กลับถูกตู้วิ๋นเซิงราดน้ำเย็นใส่จนชุ่ม
เว่ยฉางอันมองผู้คนที่มามุงดูรอบข้าง แล้วมองหน้าดำคล้ำของเซี่ยเยี่ยนหลิน เขาก็เข้าใจขึ้นมาทันทีว่าตัวเองถูกวางแผน