คนที่ตั้งใจทำโจทย์อยู่ได้ยินคำพูดของเซี่ยเยี่ยนผิง ต่างก็ลืมการสอบไปชั่วขณะ พากันเงยหน้ามาดูเรื่องสนุกกันเป็นแถว
“เซี่ยเยี่ยนผิง ฉันเป็นพี่สะใภ้ใหญ่ของแกนะ แกจะโหดร้ายไร้หัวใจแบบนี้ได้ยังไง ถ้าฉันเป็นอะไรไป แกจะไปตอบพ่อแม่ยังไง” ตู้วิ๋นเซิงกัดฟันพูด ดวงตาเต็มไปด้วยความเคียดแค้น
“ตอบยังไง ข้าไม่เห็นต้องตอบอะไรแกเลย ตู้วิ๋นเซิง ไม่ใช่ไม่มีคนพาแกไปโรงพยาบาล จะลากข้าไปด้วยมีเจตนาแบบไหน เซี่ยเยี่ยนหลินทำให้ข้าเสียงานไปแล้ว ตอนนี้ข้าหางานทำ แกยังจะมาทำให้ข้าสอบตกอีก สมกับเป็นสามีภรรยากันจริง ๆ จิตใจชั่วร้ายนัก” เซี่ยเยี่ยนผิงพูดเสียงเย็นชา
“ท่านผู้นำ พาพวกเขาไปโรงพยาบาลเถอะ ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาจะได้ไม่ต้องมาโทษโรงงานทอผ้า และผมก็ไม่อยากให้เรื่องส่วนตัวของตระกูลเซี่ยมาก่อกวนการสอบของคนอื่น” พูดจบเซี่ยเยี่ยนผิงก็ก้มหน้าก้มตาทำข้อสอบต่อ ไม่สนใจตู้วิ๋นเซิงอีก
ผู้คนรอบข้างได้ยินคำพูดของเซี่ยเยี่ยนผิงก็เพิ่งนึกขึ้นได้ เกือบลืมไปว่ากำลังสอบอยู่ ตู้วิ๋นเซิงคนนี้จิตใจชั่วร้ายจริง ๆ เกือบทำให้คนทั้งห้องสอบเดือดร้อน
ผู้นำหลายคนของโรงงานทอผ้าได้ยินคำพูดของเซี่ยเยี่ยนผิงก็ใจเย็นลง ใช่ ต้องไม่ปล่อยให้ตู้วิ๋นเซิงมาวุ่นวายที่นี่ต่อ ถ้าเธอเป็นอะไรไป โรงงานทอผ้าก็มีหนี้สินล้นพ้นตัว
ตู้วิ๋นเซิงไม่คิดว่าเซี่ยเยี่ยนผิงจะกล้าท้าทายกันชัด ๆ กลางที่สาธารณะแบบนี้ เธอโกรธจนอยากจะตีเซี่ยเยี่ยนผิง แต่พอเดินได้สองก้าวก็ตัวสั่นเทิ้ม ผู้คุมสอบตกใจรีบประคองเธอไว้ แล้วเรียกผู้หญิงหลายคนมาช่วยกันหามตู้วิ๋นเซิงออกไปนอกประตู