วันสอบมาถึงอย่างรวดเร็ว เซี่ยเยี่ยนผิงและกู้เจาเจาตื่นแต่เช้า กินอิ่มดื่มให้พอแล้วก็เตรียมตัวไปสอบอย่างสดชื่น
ส่วนตู้วิ๋นเซิงอาการไม่ค่อยดีเท่าไร เซี่ยเยี่ยนหลินไม่สนับสนุนให้เธอไปสอบรับสมัครงาน เพราะร่างกายเธอไม่ค่อยแข็งแรง ช่วงนี้ยังต้องอดนอนท่องเอกสาร เช้าวันนี้ตื่นมาท้องก็เริ่มปวดหน่วงๆ
ตู้วิ๋นเซิงกัดฟันฝืนทน คิดว่าสอบเสร็จแล้วคงดีขึ้น
เซี่ยเยี่ยนหลินเห็นตู้วิ๋นเซิงหน้าซีดเซียวเดินเซไปเซมาลุกขึ้นเตรียมตัว คิ้วของเขาแทบจะขมวดเป็นปม เขาต้องไปทำงาน แต่ก็เป็นห่วงตู้วิ๋นเซิงในสภาพแบบนี้
“น้องรอง น้องสะใภ้ ช่วยดูแลพี่สะใภ้ใหญ่ให้หน่อยได้ไหม” เซี่ยเยี่ยนหลินอ้อนวอนมองเซี่ยเยี่ยนผิง
เซี่ยเยี่ยนผิงไม่แม้แต่จะเงยหน้า ก้มหน้ากินอาหารเช้าของตัวเอง กู้เจาเจาสามีนำภรรยาตาม ก็ทำเป็นหูหนวกตาบอดไปด้วย
เซี่ยเยี่ยนหลินเห็นสามีภรรยาคู่นี้ไม่สนใจ ก็กัดฟันกรอด แต่คิดถึงเด็กในท้องของตู้วิ๋นเซิง แล้วก็ยังต้องเอ่ยปาก “เยี่ยนผิง ขอโทษนะ พี่ใหญ่ทำผิดต่อน้องจริงๆ ช่วยเห็นแก่หลานชายในอนาคต ดูแลพี่สะใภ้ใหญ่หน่อยได้ไหม พี่ใหญ่ขอร้องละ”
“นี่ นายเป็นใครกันแน่ อย่ามารบกวนเวลากินข้าวของเรา ฉันรู้จักนายหรือไง อย่ามาโยงความสัมพันธ์ให้ยุ่งยาก เราไม่สนิทกัน” เซี่ยเยี่ยนผิงเหลือบมองเซี่ยเยี่ยนหลินหนึ่งที แล้วก็กินข้าวต่อ
ตู้วิ๋นเซิงในสภาพแบบนั้นเห็นก็รู้ว่าเป็นเรื่องยุ่งยาก เขาจะบ้าไปรับปากหรือไง และความสัมพันธ์บางๆ ที่เคยมีกับเซี่ยเยี่ยนหลิน ก็หมดสิ้นไปตั้งแต่ตอนที่เซี่ยเยี่ยนหลินคิดร้ายต่อเขาแล้ว