ไม่กี่นาทีต่อมา เสิ่นซิวเฉินก็ตอบข้อความกลับมา
【ยังไม่ได้ลบ】
หลินเฟิงรีบส่งข้อความถามต่อ
【แล้วเมื่อกี้นายส่งอะไรมา】
เขาต้องเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองยังไม่ได้ลบ หลังส่งข้อความหาซูฉิงไปแล้วแน่ ๆ ทำเอาหลินเฟิงยิ่งรู้สึกแย่กว่าเดิม
ลบแฟนเก่าไปแล้วแท้ ๆ แต่ไม่ลบเพื่อนของเขาหมายความว่ายังไง?
เสิ่นซิวเฉินกลับตอบอย่างใจเย็น
【กดเข้าไปที่โอนเงิน ถ้ายังเห็นชื่อยืนยันตัวตนก็แปลว่ายังไม่ได้ลบ ไม่ต้องส่งข้อความหรอก】
【นายอยากให้ฉันส่งอะไร บอกมา】
เห็นข้อความนี้แล้ว หลินเฟิงรู้สึกเหมือนสติปัญญาของตัวเองถูกหยามอย่างจัง
บ้าเอ๊ย เขานึกว่าถ้าจะทดสอบว่าอีกฝ่ายลบตัวเองหรือยัง ก็ทำได้แค่ส่งข้อความไปหาเท่านั้น
【นายส่งไปว่า “ช่วยแอดหลินเฟิงกลับมาหน่อยได้ไหม เขามีเรื่องจะคุยด้วย”】
เสิ่นซิวเฉินตอบตกลงอย่างไม่อิดออด
【ได้ ถ้าเธอตอบแล้วฉันจะแคปหน้าจอส่งให้นายดู】
หลินเฟิงถอนหายใจโล่งอก
【ขอบใจนะเพื่อน】
เขาไม่รู้สึกอับอายเวลาอยู่กับเพื่อน ยิ่งไปกว่านั้น เสิ่นซิวเฉินก็ไม่ใช่คนชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน ไม่เอาไปพูดมั่วแน่
ไม่นานนัก ภาพหน้าจอก็ถูกส่งมา
ซูฉิงตอบว่า: บอกเขาอย่ามาหาฉันอีก ไม่อย่างนั้นฉันจะเอาสาเหตุที่เลิกกันไปโพสต์ลงบอร์ดสารภาพรัก
เห็นคำตอบของซูฉิงแล้ว หน้าหลินเฟิงเขียวคล้ำทันที
เธอกล้าขู่เขา แถมยังจะเอาไปโพสต์ลงบอร์ดสารภาพรักให้เขาขายหน้าจนไม่กล้าโผล่หน้าอีกงั้นเหรอ?
เขาเองก็ไม่ใช่คนอารมณ์ดีนัก เลยไม่คิดจะตามตื๊อเธอต่อ
ศักดิ์ศรีของตัวเองสำคัญกว่า โชคดีที่ยังไม่ได้ไปแอดเธอ