การลงไปดูที่ชั้นหนึ่งก่อนว่าแลกชิปเดิมพันอย่างไร อาจเป็นเบาะแสที่ดีไม่น้อย
เขาเพิ่งยกเท้าลงบันไดไปหนึ่งขั้น ข้อมือก็ถูกมือเย็นเฉียบข้างหนึ่งคว้าไว้
แรงจับไม่หนัก แต่แฝงความหมายห้ามปรามที่ไม่อาจโต้แย้งได้ หลินเฉวียนหันขวับกลับไป คำพูดเตือนตัวที่เตรียมไว้ติดอยู่กลางคอ
คนที่ยืนอยู่ข้างหลังเขาคือหญิงสาววัยเยาว์คนหนึ่ง เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนที่ซักจนซีด ปกเสื้อติดกระดุมมิดชิด ผมยาวสีดำสนิทรวบเป็นหางม้าต่ำอย่างหลวม ๆ ไว้ด้านหลัง มีปอยผมสองสามเส้นห้อยระข้างแก้ม เธอสวมแว่นกรอบบางสีดำ ดวงตาหลังเลนส์สว่างไสว เป็นดวงตารูปอัลมอนด์ที่ดูสะอาดบริสุทธิ์ หางตาตกลงเล็กน้อย แฝงความขลาดเขลาเป็นธรรมชาติ ทว่าในเวลานี้แววตากลับแน่วแน่ผิดปกติ ผิวขาวซีดเย็นราวกับไม่เคยต้องแสงแดด สันจมูกเล็กเรียว ริมฝีปากสีจาง ชัดเจนว่าเป็นภาพสาวสวยบริสุทธิ์แบบที่พบเห็นได้ในมหาวิทยาลัย อุ้มหนังสือเดินอยู่บนถนนที่เรียงรายด้วยต้นอู๋ถง ซึ่งขัดแย้งกับบ่อนพนันโสมมแห่งนี้อย่างสิ้นเชิง
เธอส่ายหน้าให้หลินเฉวียนเบา ๆ ปลายนิ้วกระชับแน่นขึ้นอีกเล็กน้อย เป็นสัญญาณบอกให้เขาเงียบ
หัวใจของหลินเฉวียนกระตุกวูบ
ยังมีคนปกติอยู่ด้วยหรือ?
ตลอดทางที่เดินเข้ามา เขาเจอแต่พวกนักพนันที่มีแววตาเคลิบเคลิ้ม ไม่ก็พนักงานที่หน้าซีดเหมือนกระดาษและยิ้มแข็งทื่อ ทุกคนจมอยู่ในบรรยากาศคลุ้มคลั่งนี้ มีเพียงหญิงสาวตรงหน้าที่ดวงตายังแจ่มใส ราวกับดอกบัวในโคลนตม โดดเด่นจนเกินไป
เขาไม่ขัดขืน ปล่อยให้หญิงสาวลากถอยหลัง ทั้งคู่เดินเลียบกำแพงเข้าไปในทางเดิน นักพนันรอบข้างต่างจ้องโต๊ะพนันหรือไม่ก็ชิป ไม่มีใครแบ่งความสนใจมามองพวกเขาเลย หลินเฉวียนชำเลืองมองใบหน้าด้านข้างที่ตึงเครียดของหญิงสาว ความสงสัยในใจยิ่งทบทวี
เมื่อเดินไปจนถึงหน้าห้องน้ำหญิงตรงสุดทางเดิน หญิงสาวถึงหยุดฝีเท้า รีบเปิดม่านพลาสติกแล้วดึงเขาเข้าไป
ทันทีที่ม่านตกลง เสียงอึกทึกด้านนอกก็ราวกับถูกกั้นไว้ในอีกโลกหนึ่ง กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อกลบกลิ่นบุหรี่กับน้ำหอมหวานเลี่ยนของบ่อนพนัน พื้นกระเบื้องสะท้อนแสงเย็นเยียบ สะอาดอย่างน่าประหลาด
หญิงสาวเป็นฝ่ายเปิดปากถามก่อน
“คุณเป็นผู้ถือพลังอนุกรมใช่ไหม?”