เช้าวันรุ่งขึ้น หลินเฉวียนตื่นขึ้นมาพบว่าพลังเหนือมนุษย์ในร่างกายฟื้นกลับมาเกือบเต็มแล้ว มากกว่าเมื่อวานเสียอีก มันไหลเวียนอยู่ในหลอดเลือดอย่างมั่นคง หลังเลื่อนขั้นเป็นขั้นสอง ความเร็วในการฟื้นฟูก็เพิ่มขึ้นไม่น้อย เขาดื่มเลือดที่พานอ้วนเอามาให้จนหมด เคี้ยวลูกเหล็กกลืนลงไปสองสามเม็ด ปิดประตูรถ แล้วลากกล่องวัสดุหางแมงป่องออกมาอีกครั้ง
หางแมงป่องหนึ่งร้อยยี่สิบเอ็ดเส้นกองแน่นเต็มกล่อง ปลายหางสีเขียวเข้มเปล่งประกายเรืองรองในแสง เขาหยิบขึ้นมาเส้นหนึ่งชั่งน้ำหนักในมือ มันแข็งแต่ยืดหยุ่น ปลายมีเงี่ยงงอ ทำเป็นดาบไม่เหมาะเพราะโค้งเกินไป ทำเป็นมีดสั้นก็เบาเกินไป
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จู่ ๆ ก็เกิดความคิดขึ้นมา ทำเป็นแส้เหล็ก ใช้พลังควบคุมโลหะดึงขึ้นเป็นโครงแส้ แล้วหลอมหางแมงป่องเข้าไป แส้เหล็กพันรัดและบิดกระชากได้ ส่วนหางแมงป่องฉีดพิษได้ คุณสมบัติทั้งสองอย่างผสานกัน บางทีอาจให้ผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึง
เขาลงมือทำโครงแส้เหล็กก่อน [ควบคุมโลหะ] ทำงาน แท่งเหล็กหลายก้อนตรงมุมตู้โดยสารลอยขึ้นมา อ่อนตัวและเปลี่ยนรูปภายใต้พลังเหนือมนุษย์ที่ห่อหุ้ม ก่อนถูกดึงออกมาเป็นวงแหวนเหล็กเรียวยาวทีละวง วงหนึ่งเกี่ยวเข้ากับอีกวง เชื่อมต่อกันเป็นทอด ๆ จากด้ามจับไปจนถึงปลายแส้ค่อย ๆ เรียวลง ส่วนปลายด้ามทำเป็นห่วงกลมไว้สวมข้อมือ แส้เหล็กแต่ละเส้นที่ทำเสร็จ เขาจะเหวี่ยงทดสอบดูสักสองครั้ง ถ้าหนาเกินไปจนเหวี่ยงไม่ไหวก็รื้อทำใหม่ ถ้าบางเกินไปจนไม่มีน้ำหนักก็ทำใหม่เช่นกัน พอทำถึงเส้นที่สิบ ความรู้สึกตอนจับก็ลงตัวเสียที เหวี่ยงออกไปแล้วปลายแส้ฟาดลงตรงตำแหน่งที่เล็งไว้อย่างแม่นยำ