เขากระโดดขึ้นไปบนหลังคารถบรรทุกคันหนึ่งอีกครั้ง แผ่นคำสั่งซื้อไล่ตามโจมตีเขา ระเบิดเป็นประกายไฟต่อเนื่องอยู่ด้านหลัง
มีแผ่นคำสั่งซื้อแผ่นหนึ่งหลบไม่พ้นพอดี แต่จังหวะนั้นเอง กุญแจรักคู่บนตัวหลินเฉวียนก็ทำงาน ม่านแสงปรากฏขึ้นฉับพลัน กั้นแรงระเบิดเอาไว้ด้านนอก ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ภาพนี้ทำให้ผีส่งอาหารลังเลไปชั่วขณะ การเคลื่อนไหวมือของมันชะงักลงเล็กน้อย
เมื่อเห็นดังนั้น หลี่เหวินเย้าก็รีบเล็งไปยังเส้นทางเคลื่อนที่ของผีส่งอาหาร เขาไม่ได้ยิงไล่ตามตัวมัน แต่คำนวณจุดที่มันจะลงเท้าไว้แล้ว เสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด กระสุนพลังเหนือมนุษย์พุ่งทะลุช่องว่างของกำแพงกระดาษ เข้าเป้าที่อกผีส่งอาหารพอดี ระเบิดเป็นรูขนาดเท่ากำปั้น
ในจังหวะเดียวกันนั้น ดักแด้กระดาษที่มัดเกาหลันหลานไว้ก็พองตัวขึ้นอย่างกะทันหัน แสงสีแดงพุ่งทะลักออกมาจากช่องว่าง เสียงทึบดังขึ้นครั้งหนึ่ง ก่อนดักแด้จะระเบิดออก
เกาหลันหลานพุ่งออกมาจากเศษกระดาษ ฟาดฝ่ามือใส่หน้าผีส่งอาหารเต็มแรง ศีรษะของมันถูกตบจนหงายไปด้านหลัง การป้องกันของกำแพงกระดาษชะงักไปชั่วขณะ
กระสุนพลังเหนือมนุษย์นัดที่สามของหลี่เหวินเย้าก็มาถึง กระสุนพุ่งผ่านช่องโหว่ของกำแพงกระดาษ เข้าเป้าที่ศีรษะผีส่งอาหารพอดี ร่างของมันแข็งค้าง แผ่นกระดาษร่วงหล่นลงมาจากอากาศ ชุดเครื่องแบบสีเหลืองเริ่มโปร่งใส
ไม่นานนัก ผีส่งอาหารก็แปรเปลี่ยนเป็นไอสีดำจุดเล็ก ๆ สลายหายไปในอากาศ เหลือไว้เพียงชุดเครื่องแบบส่งอาหารหนึ่งชุดกับม้วนแผ่นคำสั่งซื้อหนึ่งม้วน
หลินเฉวียนยังไม่ทันได้ตรวจดูให้ละเอียด กลิ่นอายสิ่งลี้ลับอันทรงพลังจนแทบทำให้หายใจไม่ออกก็โถมกดทับมาจากระยะไกล
มันแข็งแกร่งกว่าผีส่งอาหารไม่รู้กี่ระดับ แถมยังไม่ได้มีเพียงสายเดียว กำลังเคลื่อนเข้ามาทางนี้อย่างรวดเร็ว เสียงอาคารถล่มดังทึบ ๆ มาจากปลายถนน พื้นดินสั่นสะเทือนเบา ๆ อีกาหลายตัวที่เกาะอยู่บนซากรถริมทางกระพือปีกบินขึ้น แต่ยังไม่ทันบินสูงก็ถูกกลิ่นอายนั้นทำให้ตกใจจนหันหัวดิ่งกลับลงมา
สีหน้าของหลี่เหวินเย้าเปลี่ยนไปอย่างมาก เขาตะโกนใส่หลินเฉวียนว่า “รีบไป!”