"คุณซู คดีนี้มีผู้เสียชีวิตถึงสามคน ผมหวังว่าคุณจะให้ความร่วมมือกับเรา"
อวี่เหวินจิ้งมองซูเหยียน น้ำเสียงจริงจัง
"ให้ความร่วมมือกับพวกคุณ ก็คือให้พวกคุณกล่าวหาฉันด้วยข้อสงสัยต่างๆ นานา?"
น้ำเสียงของซูเหยียนยิ่งเย็นชาขึ้น
"ที่ควรพูด ฉันก็พูดไปหมดแล้ว กัปตันอวี่เหวินไม่เชื่อ ฉันก็จนปัญญา"
"คุณซู คุณ..."
ตำรวจคนหนึ่งจะพูดอะไรอีก แต่ถูกอวี่เหวินจิ้งปรามไว้
"ในเมื่อคุณซูพูดเช่นนี้ พวกเราก็ไม่รบกวนแล้ว"
อวี่เหวินจิ้งกล่าวจบ ก็หมุนตัวเดินจากไป
ตำรวจหลายคนเห็นอวี่เหวินจิ้งไปแล้ว ก็ไม่อยู่นาน ทว่าฐานะของซูเหยียนไม่ธรรมดา เป็นถึงประธานบริษัทใหญ่ ไม่ใช่คนทั่วไป จะทำอะไรเกินเลยก็ไม่ได้
"เดี๋ยวก่อน"
ทันใดนั้น เซียวอี้ก็เอ่ยปาก
"กัปตันอวี่เหวิน ถ้าคุณสืบได้ว่าซุนเกาเฟยติดเครื่องดักฟังเพื่อจุดประสงค์อะไร อย่าลืมบอกพวกเราด้วย เพราะพวกเราก็แจ้งความแล้ว"
"นั่นไม่ใช่หน้าที่ฉัน"
อวี่เหวินจิ้งไม่แม้แต่จะหันกลับมา แล้วก็เดินออกจากห้องทำงานไป
เซียวอี้มองตามแผ่นหลังของอวี่เหวินจิ้ง สายตาเป็นประกาย นี่ผู้หญิงคนนี้สงสัยอะไรหรือเปล่า?
หน้าอกใหญ่ ก็ใช่ว่าจะไร้สมองนะ!
ปฏิกิริยาของเธอ ไม่ค่อยถูกต้อง
"คุณรู้จักตำรวจหญิงคนนี้?"
"ไม่รู้จัก แต่เคยได้ยินชื่อ"
ซูเหยียนส่ายหน้า
"ทำไม คุณสนใจเธอ?"
"นิดหน่อย"
เซียวอี้ไม่ได้คิดมาก ตอบไปตามอารมณ์
เมื่อได้ยินคำพูดของเซียวอี้ ซูเหยียนก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ใจพลันเกิดความรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา