วันสิ้นโลกกับโรงแรมบ้านฉัน ที่พักปลอดภัยชั้นยอด

ตอนที่ 22 วันสิ้นโลก โรงแรมของฉันคือเซฟเฮาส์ชั้นยอด

7 นาที· 1.6K คำ

หลังหลบซอมบี้ที่เดินโซเซไปมาได้แล้ว เธอก็ก้มตัวลงเล็กน้อย ก่อนลอดผ่านประตูบานใหญ่ที่เหลือกระจกอยู่เพียงครึ่งบานเข้าไป

ซูเปอร์มาร์เก็ตมีพื้นที่ไม่น้อย แบ่งออกเป็นหลายโซน

แต่ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็ถูกกวาดเกลี้ยงไม่เหลือ

ข้างในมืดมาก กระจกสองบานที่มีขนาดไม่ใหญ่ก็ให้แสงสว่างได้ไม่เท่าไร

เซี่ยเหยียนซื้อไฟฉายสว่างจ้าจากห้างค้า ใช้ไป 5 แต้ม

เธอค่อย ๆ เลื่อนสวิตช์เปิด แสงสว่างกว้างขวางก็พุ่งออกมาทันที

ทั้งซูเปอร์มาร์เก็ตสว่างราวกับเปิดไฟทุกดวง

แต่เซี่ยเหยียนกลับขมวดคิ้วอย่างไม่สบายใจ

เธอมองเห็นศพซอมบี้บนพื้นอย่างชัดเจน พวกมันถูกยิงหัวและควักแก่นพลังออกไปแล้ว คราบเหนียวสีดำปนเหลืองที่เปรอะอยู่เต็มพื้นชวนให้คลื่นไส้

ไม่ไกลกันยังมีศพมนุษย์อยู่ด้วย แม้จะถูกกัดแทะ แต่ก็ไม่ได้กลายเป็นซอมบี้

เซี่ยเหยียนละสายตาจากศพที่เหลือเพียงซาก แล้วพยายามเดินไปตามพื้นที่สะอาด

สินค้าบนชั้นวางถูกกวาดจนเกลี้ยง ไม่ว่าจะเป็นเครื่องปรุงหรือของใช้ประจำวัน

เธอเดินลึกเข้าไปอีก ก่อนจะเห็นตู้เย็นเรียงเป็นแถว ดวงตาพลันเป็นประกาย

โรงแรมมีไฟฟ้า เธอเอาตู้เย็นกลับไปได้ แบบนี้อาหารกล่องอะไรพวกนั้นก็จะเก็บได้นานขึ้น

น่าเสียดายที่ตู้เย็นบางเครื่องถูกคนทุบจนพัง กระจกด้านบนแตกละเอียด

เซี่ยเหยียนพยายามหาตู้เย็นที่ภายนอกไม่ได้เสียหายมากนักและน่าจะยังใช้ได้ จากนั้นก็ถอดกระจกที่แตกออก แล้วเปลี่ยนเป็นกระจกที่ยังสมบูรณ์จากตู้เย็นเครื่องอื่น

“ระบบ เอาตู้เย็นเครื่องนี้ไปไว้ที่โถงโรงแรม”

【ได้เลย】

ตู้เย็นหายวับไปในพริบตา

เดิมทีเซี่ยเหยียนคิดจะเอาตู้แช่แข็งแบบตั้งอีกเครื่อง แต่กระจกด้านบนแตกหมด ไม่มีเครื่องไหนใช้ได้เลย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป