ฉีฮว่าจับจ้องเบื้องหน้าอย่างระแวดระวัง ก่อนยกมือขึ้นเบา ๆ ส่งสัญญาณให้ทุกคนเงียบและหลบซ่อน
ไม่ไกลนัก ซอมบี้ระดับ 2 และ 3 กว่าสิบตัวรวมกลุ่มกัน ล้อมบางสิ่งไว้พลางคำรามด้วยความเกรี้ยวกราด
สมาชิกทีมได้ยินเสียงดังมาจากทางนั้นก็ใจหายวาบ พอเห็นสัญญาณมือของฉีฮว่า ทุกคนก็หันกลับทันที ตั้งใจอ้อมกลับไปยังฐานที่มั่น
ซวยจริง ๆ เจอฝูงซอมบี้ติด ๆ กันเลย...เฝิงเป้ยถลึงตามองอากาศอย่างหงุดหงิด พลางก่นด่าตัวต้นเหตุที่ทำให้ซอมบี้คลุ้มคลั่งอยู่ในใจ
ฉีฮว่าอยู่ท้ายแถวคอยระวังหลัง หันกลับไปมองฝูงซอมบี้เป็นระยะว่าพวกมันเห็นพวกเขาหรือยัง
ทีมของพวกเขาอ่อนแอมาก แถมในทีมยังมีผู้หญิงที่มีพลังสนับสนุนล้วน ๆ อยู่สองคน เจอสถานการณ์แบบนี้ก็ทำได้แค่หนี ทั้งยังกลัวว่าตัวเองจะวิ่งช้าจนถูกซอมบี้พบเข้า
หลังวันสิ้นโลก แค่มีชีวิตรอดก็ถือว่าดีถมไปแล้ว อย่าว่าแต่เสียสละตัวเองเพื่อคนอื่นเลย
ฉีฮว่าคิดว่านั่นเป็นเรื่องหลอกเด็กชัด ๆ
แต่เขานึกถึงคนคนหนึ่งขึ้นมา ทรัพยากรในมือของเธอดีจนน่าตกใจ แถมยังคิดราคาแสนถูก
เธอก็เป็นคนโง่เหมือนกัน ของดี ๆ ไม่รู้จักเก็บไว้ กลับเอามาขายถูก ๆ อย่างโจ่งแจ้ง!
ถ้าเขานำเสบียงในมือไปส่งมอบครั้งนี้ คงดึงดูดความสนใจจากผู้มีอำนาจได้ทันที
ถึงตอนนั้น แค่ผู้หญิงผอมแห้งอย่างเธอคนเดียว คงปกป้องตัวเองไม่ไหวหรอก...
ฉีฮว่าปัดความเสียดายเล็กน้อยในใจทิ้งไป
เขาเองก็อยากเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ แต่...
ฉีฮว่าเหลือบมองแผ่นหลังของเฝิงเป้ยอย่างแนบเนียน พ่อของเธอมีตำแหน่งทางราชการ ได้ยินว่าช่วงนี้กำลังแข่งชิงตำแหน่งหัวหน้ากับคนอื่นอยู่พอดี แถมยังขาดผลงาน...
เฝิงเป้ยเองก็กำลังคิดเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน
เธออยากเก็บความลับนี้ไว้ แบบนั้นต่อไปก็จะมีของกินของใช้ไม่ขาดมือ แถมขอแค่มีอาหาร ผู้ชายแบบไหนก็ต้องเข้ามาประจบเธอ แล้วเธอจะต้องเกาะฉีฮว่าไว้ไม่ปล่อยไปทำไม!