ชีหยางกลับมาที่ห้องเรียน จี้ถิง-อวี่รีบเข้ามาถามทันที "หาเจอไหม"
ชีหยางพยักหน้า แล้วหยิบเอ็มพีสามสีขาวเล็กๆ ออกจากกระเป๋าชุดนักเรียน นิ้วแตะโดนมันชั่วขณะ ก็สัมผัสได้ถึงความเย็นวาบ
จี้ถิง-อวี่ถอนหายใจโล่งอก "ดีแล้วๆ ไปเจอที่ไหนมา"
"ห้องเก็บอุปกรณ์" ชีหยางยัดสิ่งของเข้าไปในช่องซ่อนของกล่องดินสอ พูดอ้อมแอ้ม "อาจจะเผลอทำตกไว้ตอนเรียนพละก็ได้"
"โชคดีจริงๆ นะเนี่ย ถ้าไม่ละเอียดตามหาคงหายแน่"
ชีหยางพยักหน้าคล้อยตาม แต่หางตากลับจับภาพชายชุดขาวคนหนึ่งเดินเข้ามาทางประตูหน้าห้อง
เขาเปลี่ยนเป็นเสื้อยืดแขนสั้นสีขาวล้วน เสื้อคลุมโรงเรียนพาดไว้บนแขนอย่างไม่ใส่ใจ เดินไปยังที่นั่งแถวหลังติดทางเดิน รูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้ามีคม โดดเด่นท่ามกลางฝูงชนในห้องที่แออัดราวกับนกกระเรียนในฝูงไก่ ทันใดนั้นเขาก็เอี้ยวหัวเล็กน้อย สายตาพาดผ่านไปที่แถวริมหน้าต่างอย่างแนบเนียน
เพียงเสี้ยววินาทีก็หันกลับ
ชีหยางหลุบตาลง ดึงข้อสอบคณิตศาสตร์ออกมาจากกองหนังสือ บนหน้ากระดาษเต็มไปด้วยหมายเหตุสีแดงระเกะระกะ
ปลายทางเดินมีเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมา
อาจารย์ที่ปรึกษาประจำชั้นเดินเข้ามา นักเรียนสองสามคนที่ยืนอยู่ที่ทางเดินพากันเดินตามเธอเข้ามา แล้วกลับไปนั่งที่ของตัวเอง
อาจารย์ที่ปรึกษาประจำชั้นปีนี้สี่สิบกว่าๆ สวมแว่นสีเงินอยู่บนดั้งจมูก ใบหน้าเคร่งขรึม เธอมองสำรวจไปทั้งห้อง
"คาบนี้ก่อนเริ่มบทเรียน เราจะย้ายที่นั่งกัน ฉันมีตารางจัดที่นั่งใหม่ ตอนนี้จะแปะไว้ที่ผนัง ดูกันให้ดี แล้วย้ายโต๊ะไปเอง อย่าชักช้า ย้ายเสร็จเราค่อยเริ่มสอนข้อสอบเดือนกัน"