หมู่บ้านซิ่งฮวาแต่เดิมเป็นเพียงท้องถิ่นเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครรู้จัก ทั้งหมู่บ้านมีอยู่แค่ร้อยกว่าครัวเรือนเท่านั้น ช่วงที่ครึกครื้นที่สุดก็คงหนีไม่พ้นเทศกาลตรุษจีน
แต่ในวันนี้ หมู่บ้านกลับมีเรื่องครึกโครมใหญ่โต
ตั้งแต่เช้าตรู่ ที่ปากหมู่บ้านก็มีกองทัพขบวนคนและม้าเดินทางกันอย่างเอิกเกริกเข้ามาในหมู่บ้าน ไม่ใช่ขบวนรถม้าธรรมดาทั่วไป เพราะบนรถมีหีบของหมั้นสีแดงชาดแวววาววางเรียงรายกันเป็นชุด ๆ
ชาวบ้านพากันออกมาดูความครึกครื้น เมื่อมองปราดเดียวก็รู้ได้ทันทีว่านี่คือขบวนมาสู่ขอลูกสาวบ้านใดบ้านหนึ่งในหมู่บ้าน
เพียงแต่ไม่รู้ว่าเป็นของใครกันแน่?
สองข้างทางในหมู่บ้านแน่นขนัดไปด้วยผู้คน ทั้งชายหญิง คนแก่คนหนุ่ม รวมตัวกันมืดฟ้ามืดดิน
"ตาฟ้าดิน! นี่เป็นคนมีบุญวาสนาของบ้านไหนกัน ขบวนขนาดนี้ยังไม่เห็นหัวแถวเลย?"
"ขบวนใหญ่โตขนาดนี้ เกรงว่าจะมาจากในเมืองหลวง"
ผู้คนในฝูงชนพากันพูดคุยกันอึกทึก ราวกับน้ำเดือดพล่าน
สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่ขบวนคนและม้านั้น และสุดท้ายก็หยุดอยู่ที่หน้าลานบ้านเล็ก ๆ ที่แสนธรรมดาตรงท้ายหมู่บ้าน
กำแพงอิฐสีเขียวดูเก่าแก่เกินหลายปี บนประตูไม้มีห่วงทองแดงขึ้นสนิมเขียวจับ
ชาวบ้านพากันเข้าใจทันที ที่แท้ก็มาสู่ขอลูกสาวบ้านตระกูลชีหยางนี่เอง
ตระกูลชีในหมู่บ้านซิ่งฮวาไม่ใช่ครัวเรือนใหญ่โตอะไร พูดได้เต็มปากว่าค่อนข้างยากจนข้นแค้น แต่ถ้าพูดถึงรูปร่างหน้าตาของลูกสาวบ้านตระกูลชีแล้ว ต้องยอมรับว่างดงามเป็นหนึ่งในหนึ่ง ถึงแม้จะอยู่ในหมู่บ้านซิ่งฮวาแห่งนี้ ก็มีคนหมายปองไม่น้อย
หรือว่าสาวน้อยคนนั้น จะถูกตาใครบางคนที่มีบุญวาสนาในหมู่บ้านมองเข้า แล้วจะรับไปเป็นอนุ