เดิมทีเด็กหนุ่มมีท่าทีสุขุม ทว่าชั่วพริบตากลับแปรเปลี่ยนเป็นดุดันกระหายสังหาร เปลวเพลิงแห่งความโหดเหี้ยมแผ่พุ่งขึ้นฟ้า ดวงตาทั้งคู่เจือสีแดงจาง ๆ ราวกับอสูรสังหารชโลมโลหิตท่ามกลางหิมะ!
แต่ในเวลาเดียวกัน เส้นผมดำขลับราวหมึกของเขากลับเริ่มมีผมขาวงอกขึ้นทีละเส้นด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
“นี่มันวิชามารอะไรกัน!” หัวหน้าหน่วยคุ้มกันหดม่านตา ความรู้สึกอันตรายที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนผุดขึ้นในใจ ขนทั่วร่างลุกชัน!
เขากรำศึกมาหลายปี แต่ไม่เคยพบเห็นวิชาที่ทรงอำนาจและพิสดารเช่นนี้มาก่อน!
ร่างของหลี่ฝานพุ่งทะยานออกไปในฉับพลัน!
เมื่ออยู่ในสภาวะเผาโลหิต ความเร็ว พละกำลัง และแรงระเบิดของเขาล้วนเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ร่างเคลื่อนไหวรวดเร็วจนเหลือเพียงเงาพร่า แหวกพายุหิมะทั่วฟ้าเข้าใกล้หัวหน้าหน่วยคุ้มกันในพริบตา
“ตาย!”
เสียงตวาดเย็นเยียบสะท้อนก้องทั่วหุบเขา พลังปราณโลหิตสีแดงพันรอบหมัด พลังหมัดอันกร้าวแกร่งไร้เทียมทานฉีกอากาศ พุ่งปะทะฝ่ามือของหัวหน้าหน่วยคุ้มกันอย่างรุนแรง!
ปัง!
เสียงระเบิดดังกึกก้อง คลื่นลมปราณม้วนตลบกวาดไปทั่ว หิมะโดยรอบในระยะหนึ่งจั้งถูกแรงสั่นสะเทือนสลายและละลายไป!
ขั้นผู้ฝึกยุทธ์เก้าของหัวหน้าหน่วยคุ้มกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาภาคภูมิใจยิ่งนัก พลันพังทลายต่อหน้าพลังต่อสู้อันบ้าคลั่งจากวิชาลับเผาโลหิตขั้นสามของหลี่ฝาน!
พลังทำลายล้างสายหนึ่งทะลักจากฝ่ามือเข้าสู่ร่าง ก่อให้เส้นลมปราณของเขาขาดสะบั้น พลังปราณโลหิตแตกสลาย!
เพียงกระบวนท่าเดียว ร่างของเขาก็ร่วงกระเด็นออกไปราวว่าวที่สายขาด ลอยไปหลายเมตรก่อนตกกระแทกพื้นหิมะอย่างแรง เลือดทะลักออกจากปาก ลมหายใจอ่อนแรงลงจนแทบสิ้นสุดในทันที!
“มะ…ไม่…เป็นไปไม่ได้…เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด…ขั้นผู้ฝึกยุทธ์…จะมีพลังต่อสู้เช่นนี้ได้อย่างไร…!”