【หลี่ฝาน】
【อายุ: 18 ปี】
【พลังโลหิตและปราณ】
【ความเข้าใจ】
【ขอบเขตการบำเพ็ญ: ผู้ฝึกยุทธ์】
【เคล็ดวิชา: เคล็ดพลังวัวคลั่ง·สำเร็จขั้นสูง (1/10000)】
【วิชาลับ: มหาวิชาเผาโลหิตฉบับไม่สมบูรณ์ (ระดับเสวียน) 1/500】
【วิชาดาบตัดวิญญาณวายุคลั่ง (ระดับเสวียน)·(6920/10000)】
【ทวนสิบสามสังหาร·สำเร็จขั้นสูง (1234/10000)】
【วิชายิงธนูพื้นฐาน·สำเร็จขั้นสูง (201/10000)】
【ระฆังทองเกราะเหล็ก (ระดับเสวียน) ชำนาญ 101/2000】
【ย่างเมฆาคล้อยไล่ลม (ระดับเสวียน) ชำนาญ 96/2000】
【ฝ่ามือผ่าภูผาเพลิงคลั่ง (ระดับเสวียน) ชำนาญ 107/2000】
บนม่านแสง ใต้หัวข้อพลังโลหิตและปราณมี【ความเข้าใจ】เพิ่มขึ้นมาอีกหัวข้อหนึ่ง
“ความเข้าใจหมายถึงอะไรกัน?” หลี่ฝานรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง
ก๊อก ๆ ๆ!
เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง
“ผู้ใด?”
“ท่านขอรับ ข้าน้อยหลินคั่วปฏิบัติหน้าที่เวรยามเสร็จสิ้นแล้ว จึงมารายงานสถานการณ์ลาดตระเวนคืนนี้” ผู้ที่อยู่หน้าประตูคือผู้บัญชาการกองพันซึ่งเป็นคนแรกที่ท้าประลองหลี่ฝานตรงประตูเมือง แต่พ่ายแพ้ไป
นับตั้งแต่ออกจากเมืองชิ่งหยาง หลี่ฝานก็สั่งให้ทุกคนผลัดกันเข้าเวรยามกลางคืน รวมถึงตัวเขาเองด้วย
แน่นอนว่า จุดประสงค์ของการทำเช่นนี้คือเตรียมพร้อมสำหรับหลบหนี
ภายนอกอีกฝ่ายอ้างว่ามารายงาน แต่แท้จริงแล้วกำลังบอกหลี่ฝานว่าถึงเวลาเข้าเวรของเขาแล้ว
“ได้ ข้าทราบแล้ว”
หลี่ฝานเปิดประตูแล้วพยักหน้าตอบ
ในฐานะหัวหน้าคณะ เดิมทีเขาไม่จำเป็นต้องไปผลัดเวรยามด้วยซ้ำ
เหตุผลที่ทำเช่นนี้ก็เพื่อหาโอกาสฝึกกระบวนท่า
【วิชาดาบตัดวิญญาณวายุคลั่ง +1】
【ย่างเมฆาคล้อยไล่ลม +1】
…………
【ความเข้าใจ +1】
“เอ๊ะ? ความเข้าใจเพิ่มขึ้นหนึ่งแต้มได้อย่างไร?”
หลี่ฝานได้ยินเสียงแจ้งเตือนก็เปิดหน้าต่างขึ้นมาดูด้วยความสงสัย