“สังหารหวังอวี่ก่อน แล้วค่อยตัดกำลังพวกมันไปหนึ่งคน!” อวี่เหวินเฉิงฮว่าตะโกนเสียงดังใส่คนข้างกาย
ครืน!
การโจมตีของทั้งสองฝ่ายปะทะกันอย่างรุนแรง เสียงกึกก้องสะเทือนฟ้าดินแผ่ไปทั่วเขตต้องห้ามของศาสนจักร!
แรงปะทะจากพลังปราณอันบ้าคลั่งกวาดผ่าน พื้นหินแตกร้าว อาคารตามระเบียงพังทลาย เศษซากร่วงกราว
ดินแดนศักดิ์สิทธิ์อันโอ่อ่าของศาสนจักรพังครืน เศษหินและท่อนไม้ปลิวว่อนขึ้นกลางอากาศไปกับคลื่นพลังอันบ้าคลั่ง ก่อนร่วงกระแทกพื้นอย่างหนักหน่วง ก่อฝุ่นควันคลุ้งฟ้า
พลังปราณของยอดฝีมือขั้นกำเนิดฟ้าทั้งเจ็ดสายที่แตกต่างกัน ปะทะ ฉีกกระชาก และกลืนกินกันอย่างดุเดือด!
ตูม! ตูม! ตูม!
ใจกลางสนามรบ เงาร่างทั้งเจ็ดกำลังเผชิญหน้าและเข่นฆ่ากัน
พลังปราณธาตุไฟอันร้อนแรงของผู้พิทักษ์ทั้งสี่แห่งลัทธิเพลิงศักดิ์สิทธิ์แผ่คลื่นความร้อนพลุ่งพล่านทุกครั้งที่ขยับกาย ทรงอานุภาพน่าสะพรึงกลัว
พวกเขาล้วนเป็นยอดฝีมือรุ่นเก่าที่ก้าวเข้าสู่ขั้นกำเนิดฟ้ามาหลายสิบปี รากฐานลึกล้ำ ฝึกฝนวิชาจนช่ำชอง เมื่อร่วมมือกัน เปลวเพลิงก็ยิ่งแผดเผารุนแรง แทบจะเผาอากาศรอบด้านให้มอดไหม้
หวังอวี่ หลิ่วอี้เฟย และเซี่ยเหลียนซานต่างมีสีหน้าเย็นชา ลมหายใจหนักแน่น พลังปราณรอบกายควบแน่นเป็นเกราะปราณจับต้องได้ แม้ถูกพลังปราณธาตุไฟโจมตี ก็ยังมั่นคงดุจขุนเขา
นี่คือสนามรบชั้นยอดของผู้แข็งแกร่งขั้นกำเนิดฟ้า!
ขั้นกำเนิดฟ้าคือการก้าวข้ามพันธนาการของปุถุชน เคลื่อนพลังปราณเหินลอยกลางอากาศ ยกมือสะเทือนขุนเขาธารา เพียงสะบัดมือก็ทำลายทองหินได้
ผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปหากอยู่ในสนามรบเช่นนี้ คงถูกพลังปราณอันบ้าคลั่งฉีกเป็นชิ้นในพริบตา ไม่เหลือแม้แต่ซากกระดูก!
หลิ่วชิงเพียงพลาดพลั้ง ถูกพลังปราณขั้นกำเนิดฟ้าเฉียดผ่าน ก็ต้องสิ้นชีวิต
คนของลัทธิเพลิงศักดิ์สิทธิ์เองก็ไม่ต่างกัน
แม้หลี่ฝานจะอาศัยสัมผัสอันตรายหลบคลื่นพลังจากการต่อสู้ได้ แต่แววตาก็ยังฉายประกายเด็ดขาดวูบหนึ่ง
หากศึกกลางเวหาสิ้นสุดลง กองปราบยุทธ์ชนะก็ยังพอว่า แต่ถ้าพ่ายแพ้ เขาก็คงไม่มีทางรอดเช่นกัน
ยิ่งไปกว่านั้น ดูท่าแล้ว ยอดฝีมือขั้นกำเนิดฟ้าทั้งสามของกองปราบยุทธ์คงเอาชนะไม่ได้