ทั่วทั้งถนนเงียบสงัดจนได้ยินเสียงเข็มตก
ชาวบ้านที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ทว่าไม่มีใครกล้าส่งเสียงแม้แต่น้อย
กลิ่นคาวเลือดเข้มข้นแผ่กระจาย ชวนให้อึดอัดแน่นหน้าอกและหนาวสะท้านไปถึงหัวใจ
เว่ยต้าลี่สูดลมหายใจเย็นเยียบ กำปั้นที่ขบแน่นยังไม่ยอมคลาย
แม้เขาจะผ่านการต่อสู้มาหลายครั้ง และเคยเห็นเลือดมาแล้ว แต่เมื่อได้เห็นการประหารต่อหน้าผู้คนอย่างเด็ดขาดเช่นนี้ ก็ยังอดใจสั่นสะท้านไม่ได้!
ฉินชิงซานกับหลี่เทียนเว่ยเองก็ถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว ในใจเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
มีเพียงหลี่ฝานที่มองศพของหลัวหยวนบนพื้น ความสงสัยในใจพลุ่งพล่านราวกับคลื่นทะเล
ไม่ชอบมาพากล เรื่องนี้ชอบมาพากลเกินไปแล้ว!
แม้หลัวหยวนจะไม่ใช่คนดี อาศัยอำนาจในมือข่มเหงผู้คนและทำเรื่องชั่วช้า จนเต็มไปด้วยบาปกรรม สมควรตายแล้วก็ตาม
แต่ถึงกองปราบยุทธ์จะได้รับสิทธิพิเศษจากราชสำนัก ก็ไม่มีทางลงโทษประหารนายอำเภอฝ่ายทหารอย่างลวก ๆ เช่นนี้
การลงมืออย่างรีบร้อนเช่นนี้ เรียกได้ว่ามีช่องโหว่เต็มไปหมด!
เพียงกล่าวหาว่าใช้อำนาจในทางมิชอบและใส่ร้ายผู้มีความชอบ ก็ถือว่าเขามีความผิดถึงตายแล้ว ทั้งกระบวนการไม่มีการไต่สวน ไม่มีการตรวจสอบพยานหลักฐาน ไม่มีการพิสูจน์ข้อเท็จจริง กลับสังหารทิ้งทันที...
หากบอกว่าเรื่องนี้ไม่มีเงื่อนงำ ต่อให้ตีเขาจนตายก็ไม่มีวันเชื่อ
ในสายตาของเผิงปั๋ว หลัวหยวนดูเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งที่พร้อมสละทิ้งได้ทุกเมื่อ ขอเพียงฆ่าเขาเพื่อปิดเรื่องและกลบเกลื่อนความจริงเบื้องหลัง
ความคิดนับไม่ถ้วนแล่นผ่านสมองของหลี่ฝาน เขาเริ่มทบทวนรายละเอียดก่อนหน้านี้ด้วย
หลัวหยวนหาเรื่องเขาโดยไม่มีสาเหตุ ยืนกรานจะจับกุมเขา ทั้งยังมีท่าทีแข็งกร้าวผิดปกติ เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ทำเพราะได้ยินคำกล่าวหา แต่มีคนชักใยอยู่เบื้องหลัง
ก่อนขึ้นปีใหม่ เขาเคยส่งศีรษะของนายกองเถี่ยหลินกับทหารหนีทัพคนอื่น ๆ มาให้ ตอนนั้นฟ่านจือโหย่ว นายอำเภอ และหวังเผิง นายกองเซินเจียงก็อยู่ด้วย นายอำเภอฝ่ายทหารอย่างหลัวหยวนจะไม่ได้ยินข่าวคราวเลยสักนิดเชียวหรือ?