ทั่วทั้งหมู่บ้านมีผู้คนหลายร้อยชีวิต แต่กลับถูกสูบเลือดจนตายอย่างน่าอนาถภายในคืนเดียว ภาพที่เห็นช่างโหดเหี้ยมและน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
สวีเซิ่งกัดฟันแน่น ในดวงตาเต็มไปด้วยความเดือดดาลและเจ็บปวด
“ชั่วช้าสิ้นดี! ผู้บำเพ็ญมารพวกนี้ชั่วช้าสิ้นดีจริง ๆ!”
สีหน้าหลี่ฝานสงบนิ่งกว่าเล็กน้อย เขากวาดสายตาคมกริบไปทั่วหมู่บ้าน
ภาพอันโหดร้ายเบื้องหน้าไม่ได้ทำให้จิตใจเขาปั่นป่วน กลับกัน เขาสังเกตร่องรอยบนพื้น รอบเรือนพัก และตามมุมกำแพงลานบ้านอย่างละเอียด เพื่อค้นหาเบาะแสและจุดผิดปกติของคนร้าย
“คนร้ายไม่ได้บุ่มบ่ามบุกเข้ามาสังหารคนทั้งหมู่บ้าน” หลี่ฝานเอ่ยขึ้นกะทันหัน น้ำเสียงสงบหนักแน่น
สวีเซิ่งหันมามอง “รู้ได้อย่างไร?”
“รอบหมู่บ้านไม่มีร่องรอยปีนกำแพงหรือเหยียบย่ำ ไม่มีร่องรอยงัดประตูเข้ามา หลายบ้านก็เพียงปิดประตูรั้วไว้ไม่สนิท คนร้ายเข้าออกอย่างใจเย็น”
หลี่ฝานวิเคราะห์ช้า ๆ อย่างเป็นลำดับ “ยิ่งไปกว่านั้น เวลาตายของผู้เสียชีวิตทุกคนใกล้เคียงกันมาก ไม่ใช่การไล่สังหารทีละบ้าน คนร้ายต้องแอบซ่อนตัวอยู่ในหมู่บ้านล่วงหน้า แล้วลงมือพร้อมกันกลางดึก สังหารในกระบวนท่าเดียว!”
“คนผู้นี้ช่ำชองและรอบคอบ ไม่ใช่มือใหม่ที่เพิ่งก้าวเข้าสู่มารวิถีอย่างแน่นอน”
เมื่อได้ยินดังนั้น สวีเซิ่งก็พลันตระหนักได้ แผ่นหลังชุ่มเหงื่อเย็นวาบ
คนร้ายที่ลอบซ่อนตัวในหมู่บ้านได้อย่างเงียบเชียบและไม่ทิ้งร่องรอยเกินจำเป็น น่าสะพรึงกลัวและรับมือยากกว่าพวกฆาตกรที่เดินทางผ่านแล้วลงมือฆ่าตามที่เขาคาดไว้มากนัก!
“รีบค้นหาร่องรอย แล้วระบุทิศทางที่คนร้ายหลบหนีให้ได้โดยเร็ว!” สวีเซิ่งตะโกนสั่งเสียงเข้ม
ทั้งสองแยกกันลงมือทันที ตรวจสอบร่องรอยทั่วทุกแห่งในหมู่บ้านอย่างละเอียด เพื่อตามหาเส้นทางหลบหนีของคนร้าย