เมื่อเผชิญเสียงเยาะเย้ยอันโหดเหี้ยมของผู้บำเพ็ญมาร หลี่ฝานแม้ในใจจะไม่หวั่นไหว ทว่าสายตากลับกดต่ำลง
แม้คาดการณ์ไว้นานแล้วว่าผู้บำเพ็ญมารมีพลังแข็งแกร่ง แต่ก็ไม่คิดว่าเมื่ออีกฝ่ายหลอมพลังปราณโลหิตของผู้คนนับร้อยแล้ว อานุภาพจะน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้
สวีเซิ่งถึงกับรับมือได้ไม่ถึงกระบวนท่าเดียว ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสจนใกล้ตาย ก่อนจะหมดสติล้มลงกับพื้น
ดูท่าวันนี้เขาคงต้องทดสอบความก้าวหน้าในการฝึกฝนตลอดช่วงที่ผ่านมาเสียแล้ว!
เมื่อคิดได้ดังนั้น จิตสังหารในดวงตาของหลี่ฝานก็พุ่งสูงขึ้น!
มารตนนี้สังหารผู้บริสุทธิ์ กระหายเลือดเป็นสันดาน หากปล่อยให้มันหนีไปได้ในวันนี้ วันหน้าต้องก่อความวุ่นวายไปทั่วสารทิศ สังหารสิ่งมีชีวิตอีกมากมายเป็นแน่
“ปีศาจมารชั่วร้าย ก่อเภทภัยแก่ปวงชน วันนี้ข้าหลี่ฝานจะฟันเจ้าให้สิ้น!”
“ฮ่า ๆ ๆ เจ้าเด็กน้อยอย่างเจ้าน่ะหรือ ช่างไม่รู้จักประมาณตนเสียจริง!” ผู้บำเพ็ญมารยกมือซ้ายขึ้น กรงเล็บมารที่ก่อรูปจากพลังปราณแท้สีดำสนิทสองข้างปรากฏขึ้น ก่อนพุ่งเข้าใส่หลี่ฝาน!
เคร้ง!
หลี่ฝานชักดาบยาวออกจากฝัก เสียงดาบกังวานสะท้านทั่วผืนป่า สลายลมปราณหยินอันเย็นเยียบ
พลังวิชาดาบขั้นสมบูรณ์แผ่ขยายออกมาจนหมดสิ้น เจตจำนงดาบอันหนักแน่นและควบแน่นทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า ฟันเข้าใส่กรงเล็บมารที่พุ่งมา
ฉ่า!
ชั่วขณะที่ฟันถูกกรงเล็บมาร เสียงฉ่าก็ดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย ราวกับเอาตะเกียบคีบถ่านที่ร้อนจัดจุ่มลงในน้ำแข็ง
ปราณดาบอันเที่ยงธรรมปะทะกับไออำมหิตเย็นยะเยือกของมารที่ปกคลุมทั่วฟ้าอย่างรุนแรง แม้แต่อากาศโดยรอบยังส่งเสียงซู่ซ่าไม่หยุด!
“หืม? อายุยังน้อยแท้ ๆ กลับมีฝีมือถึงขั้นปรมาจารย์ยุทธ์ ทั้งยังฝึกวิชาดาบจนถึงขั้นสมบูรณ์แล้วหรือ?!”
ดวงตากลวงโบ๋ของผู้บำเพ็ญมารขยับเล็กน้อย น้ำเสียงเจือความประหลาดใจอยู่บ้าง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความละโมบเข้มข้นยิ่งกว่าเดิม!