ธนูผู้นั้นตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อไปนานแล้ว ในชั่วขณะฉุกละหุกถึงกับชักดาบสั้นข้างเอวออกมาป้องกันไม่ทัน
ฉัวะ!
คมดาบฟาดลงมา เสียงกรีดร้องโหยหวนพลันดังขึ้น ร่างหนึ่งล้มลงกลางกองเลือด หมดสิ้นลมหายใจไปแล้ว
【พลังโลหิตและปราณ + 1】
【พลังโลหิตและปราณ + 1】
ชั่วพริบตา พรานอีกคนก็ล้มลงตามเสียงนั้น!
พรานที่เหลืออีกหลายคนเห็นเช่นนั้น ต่างเกิดความหวาดกลัวในใจ กระบวนท่าจู่โจมในมือชะงักลงโดยไม่รู้ตัว ช้าลงไปเล็กน้อย
ดวงตาของหวู่เหล่าซานแดงก่ำ ฉวยจังหวะที่อีกฝ่ายเผลอชูดาบล่าสัตว์ขึ้นสูง ก่อนฟาดใส่ท้ายทอยของหลี่ฝานพร้อมคำราม เสียงแทบคลุ้มคลั่ง:
“ไอ้เด็กสารเลว! ข้าจะให้เจ้าชดใช้ชีวิตต้าหนิว!”
หลี่ฝานหมุนตัวกลับ ยกแขนขึ้นใช้สันดาบกระแทกเข้ากับตัวดาบของอีกฝ่ายอย่างแรง
เคร้ง!
เสียงโลหะกระทบกันดังก้อง
แรงมหาศาลแล่นไปตามด้ามดาบจนง่ามมือของหวู่เหล่าซานปริแตก ดาบในมือแทบหลุดร่วง
ก่อนที่เขาจะตั้งหลักได้ หลี่ฝานก็ก้าวประชิดแล้วกระแทกศอกเข้ากลางอกของอีกฝ่าย
กร๊อบ!
เสียงซี่โครงหักดังกรอบแกรบ
ดวงตาของหวู่เหล่าซานถลนออกมา เลือดร้อนฉ่าพุ่งกระฉูด ร่างปลิวถอยหลังราวว่าวสายขาด กระแทกพื้นหิมะ ดิ้นรนอยู่สองครั้งก็ไม่อาจลุกขึ้นได้อีก
เพียงครู่เดียว พรานในสังกัดหวังหยวนชิ่งก็ล้มตายไปกว่าครึ่งแล้ว
เมื่อเห็นศพเกลื่อนกลาดบนพื้น หวังหยวนชิ่งทั้งตกใจทั้งเดือดดาล
หากไม่ได้เห็นกับตา ต่อให้ตีเขาจนตายก็ไม่มีวันเชื่อว่าเด็กหนุ่มอายุเพียง 17-18 ปีตรงหน้าจะมีพลังต่อสู้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้!
เขาชักดาบผ่าภูเขาเล่มใหญ่หนักอึ้งที่สะพายอยู่ด้านหลังออกมา แววตาฉายประกายอำมหิต ก่อนกล่าวเสียงเข้มว่า:
“เจ้าหนุ่มน้อย ฝีมือข้าคงพลาดไปจริง ๆ! วันนี้ข้าจะฟันเจ้าให้ตายด้วยมือตนเอง ล้างแค้นให้พี่น้องที่ตายไป!”