หลังกลับมา ลู่เจี้ยนจวินใช้เนื้อเก้งต้มลูกชิ้นหม้อใหญ่
เขากินไปส่วนหนึ่ง แล้วเอาที่เหลือไปให้เสิ่นเจียเจียกับเฉินหงเหมย
เนื้อที่เหลืออีกส่วนหมักเกลือไว้ ก่อนจะแขวนผึ่งลมใต้ชายคา
เวลาที่เหลือ ลู่เจี้ยนจวินไม่ได้อ่านหนังสือ แต่หลับตาลงแล้วส่งจิตสำนึกเข้าไปในมิติ
ตรงมุมหนึ่ง ซึ่งเป็นที่ที่เขากองเห็ดแห้งไว้ กลับมีเห็ดงอกขึ้นเต็มบริเวณข้าง ๆ
เห็ดแห้งพวกนั้นลุงซุนให้เขามาก่อนหน้านี้ นอกจากแบ่งออกมาใส่โจ๊กเป็นครั้งคราวแล้ว เขายังแบ่งให้ปัญญาชนหนุ่มสาวที่คุ้นเคยกันอยู่สองสามคน ส่วนที่เหลือก็เก็บไว้ในมิติทั้งหมด
ปกติเขาไม่เคยสังเกต เพราะเพียงแค่คิด ของที่อยู่ในมิติก็จะปรากฏขึ้นในมือทันที
วันนี้ถึงได้รู้ว่ามีเห็ดงอกอยู่ในมิติของตัวเอง แถมยังมีไม่น้อยด้วย
เขารู้อยู่แล้วว่าสิ่งมีชีวิตสามารถอยู่รอดในมิติได้
เพราะก่อนหน้านี้ แม่ไก่ที่บ้านถูกเอาเข้าไปแล้วก็ยังมีชีวิตชีวาอยู่ได้หลายวัน เพียงแต่สุดท้ายลู่เจี้ยนจวินยกให้ป้าหวังไป
แต่พอเห็นเห็ดวันนี้ จู่ ๆ เขาก็เกิดความคิดขึ้นมาอย่างหนึ่งว่า ที่จริงแล้วในมิติจะปลูกพืชได้ด้วยหรือเปล่า
ลู่เจี้ยนจวินขยับความคิด โปรยถั่วเหลืองที่ซื้อจากสหกรณ์ขายสินค้าเมื่อคราวก่อนลงบนพื้น
ถึงอย่างไรก็เป็นการควบคุมด้วยจิตสำนึก จึงทำอะไรละเอียดมากไม่ได้
เขาใช้กะละมังไม้ครอบไว้ครึ่งหนึ่ง ส่วนอีกครึ่งปล่อยโล่ง