วินาทีถัดมา... โจวเหย่จดจ่อแน่วแน่ แววตาเคร่งขรึมกว่าที่เคย
แม้จะใช้การ์ดทดลองใช้แพนด้าจอมพลังไปแล้ว แต่ความแตกต่างด้านร่างกายก็ทำให้เขาต้องจริงจัง
นักกีฬาของโลกนี้มีสมรรถภาพทางกายเหนือมนุษย์เกินไป
ต่อให้ได้รับโบนัสจากกระแสปราณ และใช้การ์ดทดลองใช้แล้ว โจวเหย่ก็ยังไม่มั่นใจว่าจะชนะได้แน่
“ระบบ การ์ดทดลองใช้นี่เพิ่มค่าสมรรถภาพทางกายให้หน่อยไม่ได้หรือไง?”
【ระบบ: ไม่ได้ การ์ดทดลองใช้เพิ่มสภาพและทักษะของโฮสต์ได้ชั่วคราวเท่านั้น ส่วนสมรรถภาพทางกาย โฮสต์ต้องพัฒนาจากการฝึกซ้อมในชีวิตประจำวัน】
【ระบบ: ขอให้โฮสต์จดจำไว้ให้ดี ในการแข่งขัน สมรรถภาพทางกายเป็นเพียงจุดอ่อนที่สุด】
【ระบบ: เมื่อร่างกายถึงขีดจำกัด จิตใจจะพาคุณฝ่าวงล้อมออกมาได้!】
จุดอ่อนที่สุดงั้นเหรอ...
โจวเหย่ยิ้มขื่น เขาสงสัยว่าเจ้าระบบบ้าบอนี่ไม่รู้หรือไงว่าคนในโลกนี้มีสมรรถภาพทางกายเหนือมนุษย์ขนาดไหน
ถึงกับบอกว่าเป็นจุดอ่อนที่สุด
แต่โจวเหย่ไม่มีเวลาคิดมากแล้ว
เพราะลูกปิงปองสีขาวพุ่งเข้าหาเขาราวกับสายฟ้า!
ตูม—!!!
เร็วมาก!
รูม่านตาของโจวเหย่หดวูบ!
ลูกเสิร์ฟของจ้าวฟานไม่มีลูกเล่นอะไรเลย ด้วยแรงกระแทกมหาศาล ความเร็วของลูกก็เป็นทุกสิ่งอยู่แล้ว!
ปัง!
ด้วยสัญชาตญาณ โจวเหย่กลับโต้ลูกสวนกลับไปด้วยความเร็วที่ยิ่งกว่าเดิม!
หืม?
โจวเหย่รับไหวด้วยเหรอ?
ต้องรู้ก่อนว่าตอนนี้เขายืนอยู่ใกล้โต๊ะมาก!!!
ด้วยความเร็วลูกของจ้าวฟาน ฝีมือระดับโจวเหย่... จะเป็นไปได้ยังไง?!
“ไม่สิ โจวเหย่เขาทำไม...”
พวกตัวสำรองที่ยืนอยู่นอกสนามร้องอุทาน แต่ยังพูดไม่ทันจบ ไช่คังก็ตวาดขัดขึ้นมาอย่างเกรี้ยวกราด “หุบปาก!”
บรรยากาศพลันตึงเครียดขึ้น!
จ้าวฟานเองก็นึกไม่ถึงว่าโจวเหย่ยืนใกล้ขนาดนั้นแล้วยังโต้ลูกกลับมาได้ จึงเลิกคิ้วขึ้นทันที
น่าสนใจดีนี่...
งั้นลูกนี้ล่ะ!
ลูกสีขาวหมุนคว้างอย่างรวดเร็วกลางอากาศ
ถึงขั้นเกิดเสียงหวีดหวิวเสียดสีกับอากาศ!
นี่เป็นการเคลื่อนไหวที่โจวเหย่ทำไปโดยไม่รู้ตัว
ไม่ว่าจะเป็นความทรงจำจากชาติก่อน หรือโบนัสทักษะจากการ์ดทดลองใช้แพนด้าจอมพลังในตอนนี้
ในเสี้ยววินาทีที่รับลูก ข้อมือของโจวเหย่บิดเข้าด้านในมากกว่าทุกคนในโลกนี้!
ผลลัพธ์ของการทำแบบนี้มีอย่างเดียว คือเพิ่มแรงหมุน!
ความรู้ในหัวกับประสบการณ์ดวลนับครั้งไม่ถ้วนในชาติก่อนบอกโจวเหย่ว่า ความแตกต่างสำคัญระหว่างผู้เล่นสมัครเล่นกับผู้เล่นอาชีพ คือการควบคุมแรงหมุน
แต่ดูเหมือนว่า... กรอบเทคนิคของโลกนี้จะแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง!
“แรงหมุนงั้นเหรอ?”
จ้าวฟานหัวเราะเยาะ อีกแล้ว ไอ้ของไร้ประโยชน์แบบนี้...
ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ใครบ้างไม่รู้จักชื่อโจวเหย่
ถึงอย่างไร การรั้งท้ายได้ถึงขั้นโจวเหย่ก็ถือว่ามีชื่อเสียงแล้ว
จ้าวฟานเคยเห็นกรอบเทคนิคการเล่นปิงปองของโจวเหย่
เขาไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมโจวเหย่ถึงบิดข้อมือมากกว่าทุกคน แต่ภายหลังจึงค่อย ๆ เข้าใจว่าโจวเหย่คงอยากทำให้ลูกหมุน...
แล้วมันมีประโยชน์ไหม?
จ้าวฟานแค่นเสียงเย็นชา!
แรงหมุนทำให้ลูกโต้กลับช้าลง ในสายตาเขา การเล่นระดับนี้เป็นช่องโหว่ชัด ๆ!
เสียงเพี๊ยะดังขึ้น!
เสียงกระทบใสกังวานระเบิดกลางอากาศ!
ด้วยโบนัสพลัง 20 แต้ม ลูกตบหนักหน่วงพุ่งตรงไปยังมุมโต๊ะทันที!
“จบแล้ว!”
“ยังเล่นลูกหมุนอีก โจวเหย่ยังไม่ยอมเลิกกับไอ้นี่อีกเหรอ!”
“บอกไปตั้งนานแล้ว แต่เขาไม่ฟังเลย!”
เสียงร้องอุทานดังมาจากข้างสนาม
เป็นอย่างที่คิด ในวินาทีถัดมา
ลูกสีขาวพุ่งราวสายฟ้ากระแทกมุมโต๊ะ มุมที่เด้งออกมารุนแรงจนโจวเหย่ตั้งรับไม่ทัน
1:0!
จ้าวฟานได้แต้มแรก!
“โจวเหย่ กรอบเทคนิคของนายมีปัญหาใหญ่”
จ้าวฟานก้มมองโจวเหย่ด้วยสายตาเหนือกว่า “ปิงปองเน้นพลัง ความเร็ว และการบังคับตำแหน่ง ส่วนแรงหมุนมีแต่ทำให้ลูกช้าลง ฉันแค่ออกแรงนิดเดียวก็หักล้างแรงหมุนของนายได้ทันที”
“ไม่ว่านายจะทำให้ลูกหมุนยังไง ก็ไร้ประโยชน์เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังที่เหนือกว่า!”
พลังมากพอจะหักล้างแรงหมุนได้หมดงั้นเหรอ...
แม่งโกงชัด ๆ!!!
โจวเหย่ด่าอยู่ในใจ แต่สีหน้าภายนอกยังคงเรียบเฉย “พูดจบหรือยัง ถ้าจบแล้วก็เสิร์ฟต่อ นายยังเหลืออีกหนึ่งลูก”
กติกาการแข่งขันกำหนดให้สลับผู้เสิร์ฟทุก ๆ 2 ลูก
เมื่อโจวเหย่เสียแต้มแรก จ้าวฟานจึงยังเสิร์ฟได้อีกครั้ง
“ชิ~ จะฟังก็ฟัง ไม่ฟังก็ช่าง”
ลูกสีขาวพุ่งเข้ามาอีกครั้ง แต่คราวนี้เปลี่ยนตำแหน่งตก จากครั้งก่อนที่จ้าวฟานเสิร์ฟไปทางฝั่งแบ็กแฮนด์ของโจวเหย่ คราวนี้ลูกพุ่งตรงไปยังฝั่งโฟร์แฮนด์!
“แม่งเอ๊ย!”
“แกดูถูกกันเกินไปแล้วโว้ย!!!”
โจวเหย่ตะโกนลั่น พลันเดือดขึ้นมา เขาเป็นคนอารมณ์ดีนักหรือไง?
เมื่อกี้จ้าวฟานวิจารณ์กรอบเทคนิคของเขา เขาทนไว้
บอกว่าแรงหมุนไร้ประโยชน์ เขาก็ทนไว้
แต่แม่งตอนนี้แกเสิร์ฟลูกพุ่งที่ลอยสูงเกินไปแบบนี้หมายความว่ายังไง?
แถมยังตกฝั่งโฟร์แฮนด์ของเขาอีก?!
อยากดวลกันซึ่งหน้าใช่ไหม?!
งั้นก็ลุย!!!
บิดเอว หมุนสะโพก เท้าก้าวไปหยุดตรงตำแหน่งที่ออกแรงได้ดีที่สุด เพียงชั่วพริบตาโจวเหย่ก็เตรียมท่าระเบิดพลังบุกครบถ้วน
ลมเย็นหวีดหวิว ท่าฟาดไม้ปิงปองวาดเป็นวงโค้งอย่างน่าตื่นตะลึง!
เพี๊ยะ!
เมื่อมีการ์ดทดลองใช้แพนด้าจอมพลังหนุนหลัง โจวเหย่ไม่กลัวการบุกโต้ตรง ๆ ของอีกฝ่ายเลย!
ก็แค่ดวลพลังกันใช่ไหม!
เข้ามาเลย!!
มาดูกันว่าใครจะอัดใครร่วง!
บรรยากาศเดือดพล่านแผ่ไปถึงข้างสนาม เหล่าสมาชิกทีมคนอื่น ๆ ต่างอึ้งไปหมด “...เสี่ยวชวน โจวเหย่อารมณ์ร้อนขนาดนี้เลยเหรอ ทำไมฉันรู้สึกหนาว ๆ ยังไงไม่รู้”
“ใช่ ๆ เหมือนมีจิตสังหารแผ่ออกมาจากสนามเลย”
“อืม... พวกนายไม่ได้ยินที่โจวเหย่ตะโกนเมื่อกี้เหรอ?”
“สบถคำหยาบออกมาแล้วด้วย!”
“แต่มันจะช่วยอะไรได้... ด่าหยาบก็ไม่ได้เพิ่มพลังต่อสู้สักหน่อย โจวเหย่เขา...”
คนหนึ่งเกาหัวอย่างไม่เข้าใจ พลางหันไปมองสนาม ทว่าคำพูดที่ยังไม่ทันเอ่ยกลับติดค้างอยู่ในลำคอ ก่อนจะกลืนกลับลงไปทั้งอย่างนั้น!
วินาทีถัดมา
ฟึ่บ!
คนที่กำลังพูดลุกพรวดขึ้นอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อและความตกตะลึง ถึงขั้นร้องเสียงหลงออกมา!
“เดี๋ยวนะ?!”
“โจวเหย่กำลังทำอะไรอยู่!! เขากำลังดวลโต้กับจ้าวฟานเหรอ?!!”
ใช่แล้ว ดวลโต้กัน!
ลูกปิงปองแหวกอากาศ เงาร่างสองสายพุ่งวูบไปมาบนโต๊ะราวกับสายฟ้า!
โจวเหย่ไม่ถอย เพียงขยับเท้าเล็กน้อย ร่างยังคงรักษาตำแหน่งอยู่บริเวณกลางโต๊ะค่อนไปทางด้านหน้า!
ลูกเร็วมาก เขาก็โต้กลับไปด้วยความเร็วที่ยิ่งกว่า!
อีกฝ่ายบุกกระหน่ำ เขาก็บุกกระหน่ำสวนกลับ!
นี่แหละ ใช้ความรุนแรงสยบความรุนแรง!
“เด็กคนนี้ ถึงพลังจะสู้จ้าวฟานไม่ได้ แต่ความดุดันไม่เป็นรองอีกฝ่ายเลย...”
ตอนนี้ไช่คังเองก็มองออกแล้ว
ในการดวลบุกกันหน้าโต๊ะ จ้าวฟานตั้งใจให้โจวเหย่สัมผัสถึงพลังอันน่าสะพรึงของตัวเองอย่างเห็นได้ชัด
แต่ตัวเขาเองก็คงนึกไม่ถึงว่าโจวเหย่จะไม่ถอยแม้แต่นิดเดียว
“ใช่ไหมล่ะ ผมบอกแล้วว่าพี่เหย่เก่งมาก...”
เมื่อเห็นท่าทีของโค้ชอ่อนลง เหมาเสี่ยวชวนก็รีบเข้าไปช่วยพูดให้โจวเหย่ แต่ไช่คังรู้ทันว่าเด็กคนนี้กำลังจะทำอะไร จึงพูดเสียงเรียบ “ไม่ต้องพูดแล้ว ฉันให้โอกาสเขาไปแล้ว!”
“อย่าคิดว่าฉันไม่เห็นตอนก่อนหน้านี้นายแอบฟัง”
“ถ้าฉันเดาไม่ผิด... นายบอกโจวเหย่ไปแล้วใช่ไหม?”
เหมาเสี่ยวชวนหดคอ พูดเสียงเบาว่า “คะ...ครับ ผมบอกพี่เหย่แล้ว แต่พี่เหย่ไม่ได้ปล่อยตัวตามสบายจริง ๆ นะครับโค้ช ถึงจะรู้เรื่องนั้นแล้ว เขาก็ยังตั้งใจเล่นอยู่!”
“ฉันเห็นแล้ว” ไช่คังพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย “เพราะงั้นคำสัญญานี้ยังมีผลอยู่ตอนนี้ ถ้าโจวเหย่ลดมาตรฐานของตัวเองแล้วพอใจอยู่แค่นั้นจริง ๆ”
“ไม่ว่าเขาจะชนะได้ถึง 3 ลูกหรือไม่ ก็จะถูกคัดออกจากทีม!”
“ทีมหนิงเจียง... ไม่ต้องการไอ้ขี้แพ้ที่ลดมาตรฐานตัวเอง!”